ok! 3rd day!
masih bersendiriann..
huhuuu'
kalau semalam hari sy beradventure, maka hari ni adlh hari sy bersantai2.
esok, dahnak balik dah. so... ni je peluang yg ada.
selepas bersarapan, 8.30 pg tu, sy langsung tak naik bilik.
terus berjalan keluar ke pantai..
dan.. apa lagi.. berehat2 ditepi pantai.
dr 8.30 pg hingga 12 tghari.
baca novel.. main pasir.. main air..
khatam jugaklah novel yg sy bawa tu.. mana taknya. hampir 4 jam!

tempat sy berehat. di bwh teduhan pokok.. ru?

petang

petangnya.. dlm jam 4.30 ptg, sy, mama2 dan cikgu cikgi bersama2 menaiki bot laju menegelilingi pulau..!
mcm2 pulau ada.
tiba kat satu pulau, tempat utk snorkling.
asalnya sy ingatkan disediaakan google, rupa2nya, perlu sewa sblm menaiki bot!
alamak.. nk snorkling... nak..
kebetulan seorang cikgu dr langkawi, cikgu syam, sudah siap2 menyewa google.
bila kami pandang ke dlm pantai subhanalllahh nmpk ikan2.! airnye jernih hingga nmpk dasar. serunuk sgt.

waktu tu, mmg keinginan utk snorkling tu tinggi.
tp mslhnya, utk sesiapa yg mahu snorkling, akan ditinggalkan sejam. utk siap2 yg tak mahu snorkling, akan dibawa ke pantai di terdekat.
waktu tu, 2 org guru lelaki, dan sy,seorang prmpuan yg mahu bersnorkling.
cikgu2 perempuan yg lain, ya.. mestilah tak mahu. mak sy lagi lah.

nk taknak, sy ditinggalkan di pulau tersebut, sekali lagi, bersendirian, perempuan, bersama2 2 org cikgu lelaki.

waktu tu, sudah ada beberapa org snorkling disana,
tp, rasa2nya lah kan, sy seorang shj "yg bertudung". meaning, sy je prmpuan!
nasib baik cikgu syam sudi meminjamkan googlenya. kalau tidak... rugi lah sy.

seronok juga snorkling ni.
bulehlah perasan sekejap yg kite ni buleh berenang. :P
(berkat life jacket)
best tgk kaki sendri terapung2 dlm air. hehee..
paling seronok, terpukau dgn kehidupan lain underwater.
sekali lagi, hati ini memanjatkan puji, subhanallahhh...



malam.

sebelah mlmnya,
ada dinner penutup sedikit..
yg x bestnya, ad sesi kareoke.?
huh? x perlu rasanya..

ok, esoknya, sy akan kembali ke tanah besar. thanx pangkor ats pengalaman baru ..:)

kata hati : mmg seronok jln sendrian. tp lebih seronok kalau berteman..

PULANG.

ok. dah penat type ni. kalian pun dah tak larat nk mebaca. brapa byk dah posting sy buat mengenai pangkor ni.

ok2. nk highlightkan prkr penting je yg berlaku sms prjlnn pulang.

dh selamat smpai ke lumut, kami menaiki bas.
bas cantik yg ada flat screen tv. besar pla tu..
amboih bas skrg. sakan betul na...

mmndgkn dlm bas tu sume cikgu2.. sy sndri ke pemandu bas tu n mbuat special request.
special request utk memasang apa2 movie yg pkck tu ada.

sy pun buka lah beg vcd nya.. alamak. sume tak best. camne nih. sume lagu dangdut.
movienye xde.
akhirnya jumpa vcd yg bertajuk
"baby's day out 2"
ahaa.. babays day out! dah lama tak tgk ni. skali skala nk wat cg2 dlm bas ni ketawa ok jugak kan.

so dgn senang ahtinya.. sy menyerahkan vcd kpd pkck drebar..
ntah kenapa, muka pkcik acuh tak acuh. biarlah.

sy pun, kmbali ke tmpt duduk.
dan... looking fwd utk menonton babys day out.
to my surprise, bile movie to bermula.. benda lain pula yg keluar.
"nobodys baby" tajuknya.
aik?? pulak.. ok, takpelah. tgk jelah ape2 pun citer ni, nobodys baby pun nobodys baby lahh..



tindakan sy utk just "watch da movie" ternyata adlh tidnakan yg silap.
movie nobodys baby tu ternyata movie yg SGT MENGARUT!
tgh duk tgk movie tu ntah tiba2 kluar aksi permpuan tanpa pakaian berterbangan.
n when i said tanpa pakaian, i really do mean it!

ckgu2 dlm bas berseriau. esp yg prmpuan. haha. sy ni menutup mata tak sudah2.
terkejut belum habis lagi, ada lagi aksi yg ntah apa2.

yg peliknya, xde seorang cikgu pun yg bgn, dan menegur,
cikgu2 yg duduk di barisan hadapan yg dekat dgn driver pun langsung tidak mengambil tindakan utk meminta pkcik menukar vcd yg lain.
menjerit shj lebih.
sy, tak tahan. bingkas bangun, dan bergerak ke depan.
pkcik. nak tukar cerita. tegas bersuara. baru fhm kenapa sblm ni muka pkcik acuh tak acuh.
kali ni sy pilih, national security. lebih baik tgk movie tembak2
sy pun kembali ke seat, dan BERHARAP, ceritanya adlh spt apa yg tertera.
n, syukur. spt apa yg ada diluar, spt itulah ada didalam.

huh. mmg benar. dunt judge a book by its cover
n, action do speaks louder then words.!

pemerhatian

pemerhatian sy dr perjalann sy pd hari pertama.
pemerhatian yg sysendiri agak kecewa.
sgt ironi.

smlm sy melalui dua kwsn;

kwsn pekan cina
dan kwsn penduduk melayu.

apa yg ironinya?
ironinya, meskipun sy melayu, sy lebih rasa selamat berada di kwsn cina berbanding kwsn melayu.

bila melalui kwsn melayu, anak2 bujang melayu suka sgt megusik2.
panggil2. x ubah spt cencorot. mcm lah tak pernah nmpk perempuan!

di kwsn cina, ya, mungkin sy diendahkan.
ttp itu lbih bgs drpd terlalu diambil perhatian.


aahh....

ni lah dia pangkor.
nampak line merah tu?
itulah perjalanan berbasikal sy..

hotel di pantai bogak
temple di sungai besar.
kubu di teluk gedung

ok, sambung misi!
(alamak.. letihlah menaip.. susun atur kata pun dah tersekat2.)

sy pun, sambung kayuhan utk ke kubu belanda..
yg, terletak di teluk gadong.


sblm tu sempat berhenti sekejap dan mengambil gmbr di jeti yg dah ditinggalkan.



xde ape sgt yg mahu sy cerita mengenai kubu ini.
kubu yg dibina belanda utk mengawal pdgnn rempah ratus di area sini, juga sbg perthnn belanda dr serangan penduduk tempatan yg marah kern belanda tak tepati janji.
apa yg pasti, sy dpt tahu aceh membantu dlm perjuangan penduduk tempatan.
yah! aceh! sy anak ketrunan acheh! :)

dutch versus acheh.

dah puas belek2 kubu tu, sy berpatah balik ke pekan.. utk, ke temple terkenal.
ni pun pengalamn pertama. pengalaman pertama masuk ke temple buddha.
di perjalanan tu, sy tertarik dgn benda allah ni. ape ya namanya?
stated there, PANGKOR 0.
sy sebenarnya tak faham kenapa perlu juga diletakkan petanda ni.? entahlah, undang2 perekodan jalan raya kot.. atau, inikah "pusat pangkor"?

kalau ubah batu ni ke depan sikit, agaknya nombor tu berubah x?

huu.. tak tahu nk susun ayat macamnana, just wanna say, inilah dia temple yg terkenal tu.
x dinafikan, mmg cantik senibinanya.
pakcik2 berperut buncit bersusun2 ditepi2 dinding.
pakcik2 berjanggut panjang pun byk.
"guard" yg di tepi pintu di gambar atas tu, sy x tahu lah apa simboliknya. temple ni x sediakan penerangan khusus.. semuanya written in chinese.. jadi di temple itu, sy hy dpt gmbr, berbanding pengetahuan..

p/s : waktu ni, muka mmg dh gelap sgt2. berkilat2 mcm kereta yg baru lepas polish

next

waktu tu jam sudah pun tunjukn pukul 1.
matahari benar2 menjalankan tugasnya dengan sempurna, tak pernah ingkar dgn tugasnya sbg matahari, yakni, memancarkan cahaya.
terik. terik. terik.
tengok jelah ni!

mm.. x thn dgn godaan cendol. bhenti jap tepi jalan n pekena cendol sejuk satu. subhannaallhh nikmat!

akhirnya, dlm jam 2 tghari, sy tiba di hotel..
4 jam berkayuh. rm3 x 4 = rm 12.
pkcik tu bg rm10.
tp still, msh mahal dua kali ganda drpd "kedai seberang jalan" heheeee
perut masih kenyang dgn laksa mcik maimunah, enggan lunch di hotel. terus masuk kamar 161, dan, sedar2 sy terlena..................... :P

by da way. jgn tak tahu. basikal sy ada plate number tau.. canggih betul pangkor ya.?

:: pangkor ::

dengan NamaMu Ya Allah..
Sampaikan selawat kami kpd kekasihMu, Nabi Muhammad.s.a.w..

janji
baik.. janji tetap janji.
walaupun "feeling" utk ceritakan mengenai pangkor sudah mulai pudar, sy akan cuba sedaya mungkin. tiada pengajaran. just, pengalaman ringkas.. ok? :) i'll try to make it short. 4 hari 3 malam. tentu shj byk yg nk diceritakan..

1st day

kursus.
firstly, keadaanya begini.
mama perlu ke pangkor utk kursus pengurusan..
kebetulan, waktu yg sama, baabh perlu ke langkawi utk seminar ape ntah.
dan sy? sendirian. (inilah dia antara disadvantage anak bongsu kpd ibu bapa yg sibuk)
oleh itu, memandangkan sy sendirian, dgn jiran pun tak tentu bile buleh bjumpa,
mama mengambil keputusan utk angkut sy sekali..
klu ikutkan, sy mahu shj ke langkawi. berbanding pangkor, tp.. takkanlah pula sy nk tidur sebilik dgn ayah sy? nonsence ok. nonscene.. so.. bertolak lah ke pangkor, along with berpuluh2 orang cikgu2 seluruh kedah.
n seriusly, mmg, seperti, rombongan cik kiah!
bygkanlah.. anda seorang shj remaja didlm kelompok yg majoritynya 40 thn ke ats.?
kelakar tgk gelagat cikgu2 ni.. hai. kalah org muda tau. :P

para cikgu cikgi

dah sampai, rebut bilik pulak...
nk duduk dgn geng.. mcm2.

sy, duduk shj di sofa di lobi resort.
mls nk msk campur.

rezeki.
rezeki manusia tu sering shj tak dpt di duga.
dlm pada cikgu2 masing2 mencari "geng" teman sebilik,
mama , kerana penatnya, mendaftarkan shj nama dimana2 bilik yg masih kosong.
satu bili, dua orang.
tp, bg kes sy, satu bilik tiga orang, memandangkan sy "diseludup" masuk. hhehe..
161. tu bilik kami. dr daftar nama, akan sebilik dgn cikgu hashimah, seorang guru dr sultanah bahiyah.
nak dijadikan cerita, mungkin memang rezeki sy, cikgu hashimah juga mebawa bersama dua org anak lelakinya.
beliau menyewa bilik lain.
maknyanya apa?
bilik 161 tu.. scr otomatiknya akan mnjd bilik sy dan mama shj!
cg hashimah tidur brsm2 anak2nya.
subhanaallh.. murahNya rezekiMu. :)

a good start for first day in pangkor.. i wonder what will happen da next day.. :)

2nd day.

pengisian mama bermula seawal 8.30 pg.
saampai 10.30 mlm.
padat. mmg padat.
jadi.. tinggalah sy sendirian di kamar 161 tu..
tak tahan rasanya sy tinggal seharian terperuk dlm bilik. jd, sy mbuat random rencana.
berbasikal as far as i can go.
ya. bebrasikal! dah lama x membakar lemak di badan ni.. hehe.
so, slps bg msg kpd mama memaklumkan rencana sy tu.. sy kluar dr bilik, turun keluar resort .to my surprise,
keluarnya sy dr resort itu disambut oleh sepasang burung yg selalunya hanya sy lihat di zoo.
tp kini, burung2 yg sy tak tahu apa namanya tu, bebas. terbang tanpa sekatan. ala.. buurng yg ala2 hornbill. tp bukan horn bill.. cantik. cantik sgt. :)



basikal.

keluar shj dr hotel,
(bersama2 back pack yg berisi air, roti, majalah, purse, kamera dan hp)
mata sy trus nmpk deretan2 basikal.. uu teruja2.

rm3 sejam.

ntah sy tak terfikir pula utk survey harga.
mana dapat, trus sewa.
ingatkan murah lah tu..
bila dah sewa.. baru ternampak,
kedai di SEBERANG jalan, seberang jalan shj, tertulis begini.

rm5 SEHARI.

mak aih. ni lah akibtnye brtindak melulu. kan dah rugi bebrapa ringgit. hehe.
xpelah. masa ni pun pakci tu nk dpt duit lebih. mcmlah hari2 biasa ada org nk saja2 sewa basikal. ya dak? :P

so, menyedari hakikat sbnrnya sewa basikal sy ni agak mahal bebanding kedai2 lain, sy berazam utk berbasikal semaksimum mungkin! :P (konon je.)

destinasi?
sejujurnya, sbelum ke pangkor, sy sudah pun membuat sedikit research mengenai tempat2 menarik di pangkor SELAIN dr pantai. hehe

apa yg ada.? kilang ikan keing, kampung nelayan, kubu belanda, dan, batu bersurat. itu shj. x byk, tp jadilah..
so, insyaAllah, tergetnya ada pada hari tu. hasrat hati mahu ke tempat2 itu. walaupun langsung sy tidak tahu sejauh mana tempat2 tu dari hotel sy di pantai bogak.

mmg ada sedikit rasa risau. yelah. seorang gadis 19 tahun, berbasikal sendirian di pulau? apa2 shj buleh terjadi. tp. tulah. kedegilan sy yg satu ini seringkali mebuat shbt2 sy risaukan sy. suka sgt keluar sorang2. hehe.


destinasi pertama sy.
x merancang pun nk ke sini. just ternampak sign board. "jambatan gantung"
jambatan gantung? wah kene pg ni.!
so.. ke sana lah sy.. tak terfikir pun perlu masuk kawasan hutan..
rupa2nya jmbtn gantung tu terletak di tgh hutan.
terlupa pula kat pangkor pun ada hutan simpan... mmg ada trek khas utk ssiapa yg mahu jungle trekking.
mula2, sy masuk juga. (kononla tekad sgt)


tp, dalam, 500m (kut?) berjalan kaki, (lebih tepatnya,mendaki bukit)
masih tak jumpa jambatan gantungnya.
dh msuk dlm hutan ni.. bunyi pun dah macam2. dgn monyetnye. apenye.
kalah dgn rasa takut, sy berpatah balik. slmt tinggal jmbtn gantung. hehe..



keluar dr simpang hutan.. sudah terasa sedikit mengah.
sy mebawa basikal ke tepi pantai, cadangnya mahu berehat seketika.
x dinafikan, pantainya cantik.. cantik sgt..
saat tu rasa mcm tamo teruskan misi cycling. mcm nk rehat2 je kat pantai. hehe.. cepatnye terpengaruh.. tp, itu macam je. dlm 15 minit berehat, sy sambun prjlnn sy...


sempat bergambar sekeping dua. apa sgtlah yg mampu sy ambil, jika sendirian begini.?

next
masa ni lah terasa benar manfaatnya seruan "iqra"
"bacalah.. dengan nama TuhanMu yg menjadikan.."
peta di tgn sy yg sempat sy ambil di lobi hotel sblm keluar td, langsung tak membantu apa2.
yelah, brocher tu mengenai kilang ikan kering, jadi, peta yg ditunjukkan hylah jalan utk ke kilang tersebut.!

apa yg perlu sy lakukan, hanyalah mengikut arahan sign board di jln.
kalau lazimnya sy berkereta, kini sy berbasikal. itu shj bezanya.
walaupun waktu tu masih pagi. terik matahri sudah mula terasa.
alamak.. topi tak bwk pula.. T_T
tiadapilihan, sy truskan kayuhan.
mengayuh.. mengayuh.. dan mengayuh.. melalui sekolah2 kecil. melalui perkampungan kecil, dan, akhirnya, tiba di pekan comel pangkor..


pekan ala2 pekan koboi. terdiri drpd kurang 5 deret kedai.
setiap kedai menjual barang yg hampir sama.
apa lagi. ikan kering, ikan kering, ikan bilis, satay ikan, ikan kering lagi. haha.
juga, tshirt pangkor, beg pangkor, keycahin pangkor. dr kedai ke kedai, bersebelahan2. sama shj.
macamana lah kedai2 ni masih hidup ya.?

sempat sy membeli topi. terik luar sudah menyengat2. tak tahan rasanya.
akhirnya, tiada pilihan lain, sy mebeli topi askar yg kelakar. topi memancing. rm 7. ingat nk beli cap, xdelah malu sgt. tp, rm20? mak aih.. tak perlu rasanya. biarlah malu skjp, xde sape pun kat pangkor yg kenal sy. jd, buangkanlh skjp rasa malu tu. hehe.

next.

destinasi sy setrsnnya adlh ke kubu belanda.
x fhm sbnrnya kenapa sy mahu kesana. melihat kesan penjajahan belanda.? hehe. no big reason..
on da way ke sana, sy melalui perkampungan nelayan melayu.
kecil2 rumahnya. benar2 ditepi jalan. nampak atap2 tu?
sbnrnya rumah2 itu dibwh tembok. sy berada di bukit. dr atas nmpk susunan atap..
tersusun rapat. kalau aja ada kebakaran, gawat. benar2 akan gawat.

sy memberhentikan kayuhan.
memparkingkan basikal ditepi jalan, turun dr tembok,
dan mulakan langkah sy "menjelejah" perkampungan nelayan.
dis is wat i like about berjln srg2. we can go anywhere we want.
sy orgnya, yg suka memepelajari budaya setempat. bukan senang sy nk dpt peluang bersendirian begini. jadi.. turunlah sy ke sana.. hajat hati mahu melihat sendiri bagaimana kehidupan seorang nelayan asli.

jalan tak lama, mata sy tertarik dgn kewujudan batu besar di tengah2 laman rumah..
mcm taman jepun pun ada jugak. kan? hehe..
tak pernah sy nmpk pemandangan begini. tak terfikir pun.
ha ah kan.. tepi pantai byk batu. batu besar2.
apa kudrat nelayan2 ini utk memindahkan batu2 besar tersebut?
rmah tetap perlu dibina utk shelter.
tak dapat nk angkat batu, bina rumah di tepi batu pun jadilah.
sebenatr sy mengucap syukur. betapa indahnya rumah yg sy diami sekrang.

sedang berjalan2. sy bertemu seorang makcik. sedang membersihakn lamn rumahnya.
sy meberi senyum hormat.
terkenang dengan peristiwa "berkat salam" sy dgn kak khom tempohari,
sy memberanikan diri meberi salam.
"assalamualaikum.."
dan, terbukalah pintu kpd perbualn yg lebih lanjut antara sy dan makcik tu.. makcik maimunah.
dari cerita macik, bukan suatu yg asing kalau jumpa batu2 dlm rumah.
dlm rumah mkcik sndri byk batu2 kecil. cume skrg mck dah simenkan habis..
menurut mackk lg, batu2 ini mebesar. "batu hidup" katanya.
O_O
ternyata, kali ni juga, ucapan salam itu mebawa rezeki pada sy .

tak semena2 makcikmaimunah menjemput sy masuk..
pucuk dicita, ulam mendatang! hajat hati utk melihat sndri cara hidup nelayan melayu nmpknya benar2 tercapai!
sy pun, dgn malu2 kucingnya, melangkahkan kaki ke dlm rumah kecil mcik maimunah..
kecil, tapi comel.
kecil, tp bersih.
itu yg dpt sy katakan.

seolah2 gembira dgn kehadiran tetamu, mcik maimunah mengeluarkan album2 gambar nya. ntah sape2 yg sy tengok, sy tak tahu. mengangguk2 berlakun faham. (teruknya? :P)
n, lebih mengejutkan, bila tiba2 sy dijamu dgn laksa.. laksa pangkor.
bersma2 air rootbear yg sejukk....
aah.. ternyata pengalaman ini lebih indah drpd apa yg sy harapkan. terima kasih makcik.. :)

bot suami makcik maimunah.

next.
hampir sejam juga sy disana,, sedar sy hanya tetamu, sy memohon izin mengundur diri.
terharu betul dgn keramahan mck maimunah.
naah.. ok ijjlal, "petrol" dah diisi. tenaga dah kemabli. jom sambung misi.. :P

:: kembali ::

Dengan NamaMu YaKhaliq.. Yang menjadikan segala sesuatu..
Selawat dan salam atas junjungan Besar Nbi Muhammad s.a.w..

Assalamualaikum..

pangkor.
baru pulang dr pangkor.
pengalam yg menarik "bercuti2" dgn "rombongan cik kiah"
sy hanyalah penumpang. kpd kursus guru2 penolong kanan.
bayangkanlah. sy seorang shj yg remaja. lainnya veteran belaka.
pengalaman unik brcuti brsm ara veteren. lg kecoh drpd para remaja. lucu. :P

apa yang pasti, selain drpd membawa pulang penglaman juga sedikit ole2 buat family,
sy juga membawa pulang bersama...wajah yg bertambah2 gelap dek sunburn.
hoho~
gasaklah. yg penting, bahagia. hehe..

saat ni, badan terasa agak letih.
pg td menegams rumah yg hampir seminggu di tinggalkan. vaccum.. mop..
basuh baju2 kotor etc..
dan menanti sy di ruang depan tu, satu raga penuh berisi pakaian2 yg perlu dilipat.

ertinya disni, sy msh belum berkesempatan utk post mengenai pangkor..
insyaAllah akan cuba kongsi setiap benda yg sy kutip spnjg 4 hari 3 mlm di sana
esok? mungkin ya mungkin tidak.
ahad sudah mahu bertolak pulang ke kampung..

insyaAllah, KaLAu berkesempatan, sy akan post kan. ya?

salam cuti2 malaysia,
sina penghormatan

kata hati :
1. zimbabwe krisis taun. sampai darurat. O_O. sy mkn kenyag di sini. uhuk
2. x sabar nk balik kampung.!

:: sepagi ::

Dengan NamaMu Ya Allah..
selawat dan salam atas junjungan besar Nabi Muhammad s.a.w

hilang sepi seketika

teratak 196 kini sudah berteman.
dahulu, shbt2nya, 195 dan 197, kosong tidak berpenghuni.
bertahun2 lamanya, 195, kekal terbiar, dan mungkin akan kekal terbiar.
dgn lalang yg lebih tinggi dr sy..
197 pula, bertukar2 tuan rumah. asalnya seorang doktor, kemudian seorang engineer, dan kini, businessman.

sedikit syukur, tuan terbaru 197 merupakan ahli perniagaan muslim, dr johor.
sebelumnya, hanya non muslim yg menjadi shbt2 196.
dgn anjingnya.. comel, mmg comel. hehe. suka buat sy cuak bila anjing2 comel tu masuk ke 196..

dgr kabar dr 197, tuan rumah hanya "membeli" sbg rumah persinggahan.
dlm sebulan, hanya semniggu akan ke sini. itupun atas urusan perniagaan.

orangnya sudah berkeluarga. beranak satu, isteri? tidak kelihatan. barangkalai menunggu di johor. hanya dtg bersama seorang pembantu rumah.
bersaman2ya rakan2 bisness. bujang2 dr gayanya.
kereta? mewah sekali. mercedes kompressor.
yg bujangnya, honda civic 2 biji, avanza, myVi. hu. bujang sudah begitu.
kkdg, malam2, dtg lagi sebiji bmw. fiew~

takpelah. seminggu sekali pun seminggu sekali lah. yg penting, kini 196 sudah berteman, meskipun, temannya hadir sekali sekala.

sy, nak menegur jiran , sepertinya tersgtlah segan.
iyalah, bujang2 semuanya. bujang kaya pula tu!
dlm hati, ikutkan, mmg sgt gembira dpt jiran baru..
hasrat utk menegur, dipendam2 shj. sedar hakikat,
menegur para "bujangsawan" yg berkampung di rumah sebelah,
adlh hampir kpd mustahil bg sy.
kalaulah shj yg pindah itu yg berkeluarga, alngkah bahagianya,!


sepagi.

pg itu, pg sabtu.
usai mebersihkan lmn rumah, yg setiap hari, pasti shj ada daun2 yg berguguran..
pagi sapu, petang gugur balik..
kalau tak sapu hari2 jadi tempat baja kompos la backyard sy nanti. hehe..
tp xpe. sy sudah belajar utk tidak merungut.
seronok juga rasanya berbakti pd rumah sy ni. seronok tgk laman yg bersih. :)
dan, seronok bila tgk mak ayah sy seronok melihat rumah yg bersih. (fhmkah?) hehe

my "hutanish" backyard n dinding batu dibelakang tu..

sdg sy mahu menggantungkan penyapu, mata sy melirik pd 197.
(196 dan 197 dipisahkan dgn dinding batu paras dada. jd... kebarangkalian utk melihat apa yg org sebelah buat sgtlah rendah..)
sempat lagi mengintai2. mentang2 ada "bujangsawan"!
eh.. sabar2.. kalian percaya sy begitu? (kalau percaya, terpulanglah..)
hehe..
sy bukannya tertarik dgn para bujangsawan..
ttp mata sy tertancap pd sekujur tubuh kecil yg bertudung hijau epal.
terbongkok2 memerah baju, dan kemudiannya disidai satu persatu.
pada tali rafia yg diikat antara tiang2 rumah. bersilang2, persis sarang labah2. hehe..
dlm hati, sy menafsir sendiri. owh.. basuh baju dgn tgn.. mesti penat.!
dr paaras rupanya, sy dpt mengagak tentu umurnya dlm linkungan akhir 30-an.
dan, pasti, mesti ini pembantu rumahnya.

dlm hati berbolak balik.
nak tegur, ke tanak tegur.
nah. sblm ni nk sgt bermesra2 dgn jiran baru. skrg peluang dah ada.. kenapa tak nak tegur.?
sy.. malu. dan berlalu dr situ.
tp, ntah kenapa, hati tak puas.
berpatah balik, dan memberanikan diri.

"assalamualaikum kak.." akhirnya keluar juga ucapan doa sejahtera sy kpd nya.

kakak tu mengankat muka. riak wajahnya kelihatan kaget. tak biasa barangkali.

"waalaikummusalam.." jawabnya sepatah.

"baru pindah ya kak?" (i hate dis question. sy tahu mrk baru pindah, tp sy ttp berty.. hehee)

"iya.. baru seminggu..."

nama kakak tu, kak khomsanah.

"buleh sy panggil kak khom?"
eh eh. bdk ni. suke hati je nak panggil kakak tu kak khom.


"buleh.. buleh panggil sy kak khom.." :D

dan. kami berbual2 pendek. pendek2, tp, sy sudah dpt mula merasakan kemesraan antara sy dan kak khom. kak khom pun, mcm, sedikit gembira. iyalah. sy pun faham.. tinggal di rumah yg semuanya bujang? kpd siapa shj kak khom mahu berteman bual..

"kak khom dah lama kerja sini?" (eh, td kata gugup, ni byk soal pula..? :P)

"baru saja... akak pula, dah lama kerja sini?"

uupss.. hahaha sy tergelak time tu juga. kak khom ingat sy adalah pembantu rumah tertak 196.

sambil sterkekeh2 sy menjawab
"sy... anak tuan rumah ni.. hehee.."

kak khom cuak.
"mintak maaf.. mintak maaf.. sy fikir akak pembantunya.." muka sudah macam org buat keslahan membunuh orang dan akan dikenakan hukuman gantung smpai mati.

"hehe.. xpe2lah.. xdepapelah. rumah ni xde pembantu.. " sy tersenyum.
"oklah kak khom, sy nk pergi dulu ye. nk keluar sarapan ni.. sekali sekala sarapan kat luar..petang2 bwklah adik keluar, buleh sy main ngan die."

kak khom mengangguk..
"terima kasih ya.. terima kasih kerana mahu berbual dgn saya.. "

selepas memberi salam penutup, sy berlalu pergi.
air muka kak khom waktu itu mmg tak dpt sy lupakan.
spt, seorang yg baru mndpt hadiah besar yg dimpi2kan..
muka terharu pun ada.. muka gembira pun ada.. x dpt nk dituliskan dgn kata2.

sy cukup tersentuh dgn ayat "terima kasih kerana mahu berbual dgn saya."
tak pernah rasanya sy di"terimakasihkan" hy kerana menegur seseorang..
sy dapat rasakan, kak khom merasa kerdil dgn dirinya yg berstatus pembantu rumah.
sy, apa peduli. siapa pun mrk, hal2 status itu jauh sekali drpd pertimbgn sy.
selagi bergelar muslim, selagi itu, mereka adalh saudara.
dan, bila dinamakan saudara, tiada apa yg perlu dibeza2kan.

x sangka, "assalamualaikum" itu, ternyata meberi byk keberkatan.
hari sabtu itu, kerana assalamualaikum, sy telah sedikit sebanyak menyenagkan hati sesorang.
kesimpulannya, rajin2kanlah diri meberi salam dan menegur org, mana tahu, teguran kite itu mampu mmberi senyuman pd hari ssrg.. :)

dan.. sungguh, betapa bagaimana islam itu dpt menyatukan.

Kita adalah saudara
Asal dari adam dan hawa
Dibuai oleh gelombang
Dibesarkan zaman

Di bawah satu cahaya
Dulu kita ikrar bersama
Dari kalam dan sirahnya
Kita taat saling percaya
Yakin dalam melangkah
Lewati badai sejarah

Pada arah yang sama kita berdiri
Pada air yang sama kita bersuci
Pada takbir yang sama jangan bertengkar
Pada doa yang sama usah menyendiri
Sebarkanlah…Bersabarlah

Mari kita renungkan
Lalu kita bertanya
Benarkah kita manusia
Benarkah berTuhan
Katakanlah…Dialah tujuan

di bawah satu cahaya- akhil hayy

kita berada di bwh cahaya yg sama,
jadi, x perlulah menyombong diri. iya kan?

petang

ptg tadi, mengintai kabar 197. owh. (hehee intai lagi?)
kompressor, civic, avanza, myVi, semuanya sudah tiada.
sudah pulang ke johor lah nmpknya..

jumpa lagi jiran ku, bulan depan, mungkin?

salam kejiranan,
sinar penghormatan

kata hati :
1. nmpk gayanya, mmg sah sy keturunan indonesia. sampai bleh jd bibik. :P
betullah.. darah aceh dan jawa mengalir dlm bdn sy ni. :D
2. esok, sy akan ke pangkor
3. alhamdulilla.. dapat balik kpng... x sabar sgt rasanya.. :)

:: persoalan ::

Dengan NamaMu Y Allah, Ya Maha memelihara,, maka peliharalah......

Selawat dan salam atas junjungan besar, Nabi Muhammad s.a.w

*tak pernah rasanya sy bicara soal ini?*
gambar sudah menjelaskan semuanya.
persoalannya, mampukah saya menyahut seruan ini?
soalan ini, bukan dituju utk sesiapa, ttp utk diri sy sndiri.


sesungguhnya.
cuba, belajar, didik.
usah dikut2kan. usah dibawa2kan.
itu yg shj kudrat yg semampunya, setakat ini.

Allah maha Mengetahui segala usaha hambaNya.
dan, utk itu,
mudahan2 Engkau berikan hamba kemudahan utk melusuri jalanMu ini..


wallahu'alam..

salam pengharapan,

sinar penghormatan

Bismillahirrahmanirrahim..

"biar buruk makan, asal jangan buruk perangai"

"aah. dusta belaka. sepatutnya, begini. ~ baik makan, baik perangai"
mati2 menolak kenyataan pertama. seolah2 memperlekehkan. merendah2kan.

"tp kan..., bukankah itu lebih baik drpd BAIK makan tapi BURUK perangai.?"
sy memulangkan paku keras. bernada lembut, ttp sarat dgn perlian.
geram dihati yg disimpan2

entah kenapa, sejak akhir2 ini sering shj sy zahirkan dgn perlian dan kiasan yg cukup berbisa.

sepi.

siapa makan cili. akan terasalah pedasnya!
(itu pun, kalau empunya diri mahu berfikir.?)

Ya Tuhan, kurniakanlah kelapangan buat hatiku yg sudah mula akur dgn amarah di hati.

salam kiasan,

sinar penghormatan

pening kepala baca posting bawah ni.

tak tahu kenapa alignment and spacing tunggang langgang.

nk upload gambar pun, habis spacing jadi berterabur....

blogger, what happen to ur "once-upon-an-excellent-service"?

owh ya. terlepas pandang.

its a "Once upon"

~_~