:: hijab ::

Dengan NamaMu Ya Allah..

Yang menetapkan aku di jalan ini.. maka tetapkanlah..

“tudung baru? ”
“lawa tudung..?”
“eh, ijjlal..”
“kite perasan sesuatu..”
“ijjlal.. kenapa……?”

Buat sahabat2 di intec, barangkali kalian sedar perubahan kecil saya.
Dua tiga orang shbt sy sudah mula bertanya.
Kenapa? Tiba2 shj? Drastik sgt.?
Tak kurang juga yang perlu menoleh lebih dari sekali utk memastikan ianya benar2 saya.
Awal2nya, sy akui. Sy malu.
kurang gemar apabila menjadi center of attention. Sgt x gemar.
Apapun, setelah lebih seminggu, sy sudah mula tahu bagaimana caranya utk react dgn betul
Apalagi, senyum, berterima kasih, dan, beristighfar dalam hati, agar, niat asal sy ini tidak lari.

Iyelah, Soal hati, itu mmg sukar utk diduga!

Lama.

Bagi mereka yang pernah mengikuti pos sy dulu2, pasti kalian pernah terbaca mengenai hasrat sy utk memakai tudung labuh.

Banyak kali sy suarakan, ttp tidak sy zahirkan melalui tindakan.
Byk kali rasanya sy menyuarakan penghormatan sy buat mereka2 yg punyai kekuatan utk bertudung labuh.
Sembang2 dgn shbt2 bilik, blok dan kelas, masing2 juga nampaknya punya keinginan yang sama.

Namun, hanya sekadar itu yg sy mampu. Bermimpi, berhasrat, menghormati. Ttp tidak punyai sebarang kekuatan utk bergerak kearah apa yg sy impikan itu.

Kenapa?

Walau sy menafikan hakikat ini, sy sebenarnya “terikat” dengan segala perkara yang harus sy tinggalkan once sy memakai tudung labuh. Kalau boleh, enggan tinggalkan. (huhu)

Kerana itu sy postkan petikan2 kata2 dari karya faisal tehrani pada posting sebelum2 ini. Sgt2 berkait rapat dgn transition process sy. “keterikatan itu hy mampu mbuat kita bahagia sementara, ttp hakikatnya telah menomborduakan tuhan”.
Aduh. Pedihnya. Menghiris, menusuk.

Juga .. sy rasa terbeban dgn tggjwb sy dlm menambahkan kefahaman sy dlm setiap bidang. (ibadah khusus terutamanya.).

Takut. Takut tak mampu. Takut sekiranya, akhirnya sy menjadi fitnah kepada mereka2 yg memakai tudung labuh.

.. .. …………………..

Turning point.

Kalau dahulu, bila ditanya, bila nak pakai?
Jawapan selamat sy adalah,

“kalau suami minta pakai, sy akan pakai”

Waktu itu, pada saya, niat dlm memakai tudung labuh itu yg harus sy utamakan. Kerana sy amat takut jika sy memakai atas dasar terikut2 membuta tuli, atau, memakai utk mendapatkan perhatian. Nau’zubillah.

Hasrat sy ini, Alhamdulillah…. akhirnya bertemu dgn turning pointnya. Tak perlu nak tunggu2 suami suruh. (hehe..)

Dr titik itulah sy benar2 bertekad. belajar untuk menjaga diri. Bergerak seirng dgn apa yg dihajatkan, apa yg diperkatakan.

Akhir april lalu, sy mengikuti sebuah program mukhayam dakhili anjuran sebuah persatuan NGO yg berpusat di seksyen 24 (or 27?) shah alam. Waktu itu, hanya suka2. Kerana tujuan utama bukan mukhayam, tujuan utama adalah utk ke bangi pd keesokan harinya. Dah alaang2 sy menginap di pejabat itu, sy menyelit sekali dlm programnya, bersama dua org lagi shbt sy, nurus dan faseha.

Tajuk pengisian malam itu singkat ttp cukup mendebarkan.

Tajuknya? “hijab”.


Pd awalnya, sy fikir, spt biasa. Spt apa yg pernah sy dengar. Tp, siapa duga, hampir semua pengisian dlm sesi itu mendebarkan hati sy. Membuatkan sy meneguk kelat air liur. Terasa sgt berat, dan terlalu byk perkara yg sepatutnya sy jaga,, ttp hakikatnya, tidak sy jaga. Dari segi perhiasan, pemakaian seluar, gelang, inai.

Aduhaiii… hampir semua yang selama ini sy amalkan! Mmg benar2 terasa berat.. =(
Yg utamnya adalah mengenai, ya, bertudung.

An Nuur : 31
(nama saya! ;) )

Dan hendaklah mereka menutupkan kain kudung kedadanya

Ustaz itu berty kpd kami yg mendengar.

“tutup depan je ke..? belakang,..?”

Sy, ofcourse mnjawab, dgn yakin, “depan belakang..”

Kemudian, diteruskan pertanyaan,

“kiri kanan..macamana?”

Senyap. Erm…….. Kiri? Kanan?

Waktu tu benanr2 sy tersentak.
Serta merta sy menundukkan pandangan dan menoleh ke kiri kanan saya.
Depan belakang sudah bawah paras dada.. (cukup makan.) tapi.. kiri,,,? Kanan…? Kiri & kanan…….?

……… ……………………..
……………………………………………….


Perlu tutup 360 darjah...? ya allah… waktu tu sy benar2 rasa takut.

Selama ini, sy fikir, cukuplah sy menutup dada saya. Tutup lah kan..?
tp mlm tu, sy diperkenalkan dgn konsep tutup 360 darjah.
bukan tutup depan belakang semata2.
Berdegup2 jantung sy. Benar2 berdegup2. Terasa berbahang telinga sy.

Mungkin,dengan tiba2 sahaja metabolism badan sy mendadak scr tiba2 dek kerana degupan jantung bedegup dgn super cepat. Pedih hati pun ada juga. Rasanya seperti terkena penampar invisible. Terus terang, hampir2 sy menangis. (erm. Asyik, menanigs shj? :P )Sy menoleh kearah nurus dan seha yg duduk di sebelah kanan sy. Keduan2nya juga kelihatan terkejut.

Sy tak tahu rasa takut sy tu; adakah kerana sy hendak menidakkan kenyataan ustaz itu, atau, sy sedar ia benar Cuma takut akan tangunjawab akan dtg selepas sy tahu, atau, entah, becampur aduk.

Tak pernah2 sy terfikir makna “labuhkan jilbabmu mnutupi dada” itu refer kpd 360 darjah. mmg tak pernah.

Terngiang-ngiang.

tak tahu kenapa.

Selepas hari itu, kenytaan ustaz dr sekolah hira’ mengenai tudung, terngiang2 di telinga sy. “kiri.. kanan..” “kiri…kanan…”

Beberapa hari, masih, terdeengar2. Terfikir2. Hinggakan hari2 beralih kpd minggu.
Masih, tak tenteram hati.

berhantu…….. sungguh.

Akhirnya sy duduk terfikir.

“apa yg allah nak tunjukkan kat aku ni…. is this ur turning point, ijjlal.?”

Sy memandang helaian2 tudung sy yg, erm,, byk. Pelbagai warna, (hehe) Bercorak2, berberlian2.

Sebelah hati tersa berat utk meninggalkan himpunan tudung2 kesayangan, lebih2 lagi ada yang baarruu sgt2 beli. Dan harga tudung2 ini bukannya murah. Sanggup tinggalkan?

sebelah hati lagi pula, tertarik2 dgn “hasutan” ustaz..

kiri.. kanan… kiri.. kanan… hoho.

Sy terfikir lagi mengenai bebrapa perkara yg masih sy kekurangan. Penjagaan aurat
sy yg masih berlubang sana sini, dan amal ibadah sy yg, cukup2 makan.

I have to give up all my tudungsssss .
I have to give up all my baju2 yg pendek2 sikit,
I have to give up kesukaan sy dlm berdressing,
I have to give up all my money spent on all those item,
I have to change my attitude
I have to let go this, and that, and.. almost everything that I like.!

“are you sure, ijjlal?”

Akhirnya.

“mama.. ijjlal, nak pakai tudung labuh boleh..?”
“boleh, apa salahnya.”

Itu jawapan mama. Akhirnya; sy suarakan hasrat sy. Bukan mudah. Ttp, cukup melegakan.

Petang itu juga, mama mbw sy pg kluar membeli tudung. 6 helai semuanya. Mlm tu juga jahit, dan akhirnya hantar ke kedai utk jahit tepi. Itulah kali pertama sy memotong tudung sy sendiri. Ya. Kali pertama. Tak pernah2 sy menjahit tudung sendri.. baru sy rasa bagaimana perasaannya menjahit pakain sendri. Ada “ruh”nya. Terasa excitednye dlm setiap proses. Membeli, memotong.. etc dan, akhirnya, memakai.. Ini yg buat sy tak sabar2 utk mengikuti kelas menjahit baju sepanjang cuti selepas a level nanti. Lepas ni, buleh jahit baju sndiri pula kan? Hehe..

Thanks mama for being so so supportive, :)

Faham.

Dan kini, Alhamdulillah.. sy berasa selamat. Tiada lagi terngiang2 kata2 ustaz. Mahupun hati yg berbolak balik.

Beza effectnya kalau kite bertindak atas dasar faham. Berbanding bertindak atas dasar ikut atau terikat pada pandangan orang.

Kerana faham lah sy bertekad.
Dari tekad terhasil tindakan, dan, akhirnya,
insyaAllah akan adanya istiqamah.

Detik menutupi dada 360 darjah, juga, sedar tak sedar, perlahan2, mengubah diri sy.
sy masih, dalam proses memperbaiki diri.

Kalau dahulu begini, skrg, begitu.
Kalau dahulu melakukan sekian2, sekranag, insyaAllah, sudah belajar utk tinggal2kan.

Ternyata, apa yg sy khuatirkan dahulu rupa2nya x sesukar mana utk ditinggalkan dan diperbaiki..

yg utamnya,
sy masih perlu belajar cara2 bergaul atau bertukar fikiran dgn muslimin,
agar, tiada sbrg kesilapfahaman yg berlaku.

kalau boleh, sy ingin mjd seorang yg openminded dan versatile,,
namun masih berpegang pd apa yg patut sy pegang. prinsip hidup.
sy tidak mahu mbirakan pradigm masyarakat yg melabelkan para petudung labuh ini sbg seorang yg narrowminded, keras, dan jumud.

harapan sy lg, mudahan2.
tindak-tanduk sy selepas ini, benar2 sesuai dgn makna nama yg diberikan kepada sy.
sinar, penghormatan. trjg kehormatan, mghormati, dan, dihormati. amien.

kini

kini, apabila dity, mengapa sy tiba2 memakai tudung labuh,
Jawapan sy bukan lg kerana suami suruh, ttp jwb sy,

“depan belakang kiri kanan.”

Hehe..

kiri.. kanan.. kiri.. kanan…
=)

sinar penghormatan

kata hati
1. mudahan2 perubahan sy ini dikekalkan. bukan mcm instant maggie. :(
2. doakan sy. :)
3. doakan sahabiah sy juga. :)
4. esok exam bio w2 jam 5.40 ptg.

bismillahirrahmanirrahim...

Pelajar2 short course mendaftar masuk ke kolej cemara akasia semalam.
sy tersenyum sendri.
sudah naik satu lagi pangkat sy; super senior. *ketawa*

masa ni, mula lah sy nak bersentimental value bersendirian. ;)
menyelak lembaran nostalgia. kenangan, 2 tahun yg lalu.

sy memandang ke cemara. melihat 2 buah khemah biru tua yg didirikan utk perteduhan keluarga yg datang,
kerusi2 plastik kelabu, kipas besar spt kipas kenduri tu,
semuanya sama, susuannannya sprt dua thn dahulu. :)
benar2 kelihatan sama.

ahh... rindunya 2 thn yg lalu itu!

abah.

dlm prjlnn keluar utk ke cafetria,
mata sibuk memerhati gelagat family yg menghantar si anak kebanggaan.
dan, waktu itu, sy bertembung dgn satu family, seorang abah, seorang ibu, seorang anak, dan, seorang adik; sy kira.
keempat2 org penuh mengangkat brg berplastik yang baru dibeli dr mydin.
(dulu waktu sy, mydin belum dibuka lg)

dr jauh sy memerhati keluarga itu. dan, tersenyum.
dan, dr jauh juga, sy dpt mengesani wajah si ayah yg memandang ke arah sy, dan shbt sy ashira.
tadi jauh, semakin menghampiri,
tak hirau dgn panas matahari, si ayah masih terus tersenyum.
sungguh2, nampak satu rasa kepuasan pada wajahnya.
gembira, bangga, puas, anak aku pandai.
gembira sy melihat wajah gembira si ayah itu.

dan, akhirnya, kami, berselisih.
sy memberi senyum hormat pd si ayah.
dan si ayah mebalas senyum hormat, bukan hanya dgn senyuman,
ttp dgn anggukan, ditambah lg dgn ucapan salam.
subhanallah. malu sendiri sy.
sy hanya mberi senyum, ttp pakcik meberi snyum, angguk, dan salam.
satu dibalas tiga. mmg malu sendiri.

bukan nak fokus pd satu dibalas tiga,
ttp nak point out pd kegembiraan si ayah td.
benar2 gembira. +)

terfikir kembali,

adakah begitu perasaan ayahnda sy apabila mendaftarkan kakak sy di kolej kediaman cemara.?
adakah begitu perasaan ayahanda sy sewaktu mndaftarkan sy ke kolej kediaman akasia.?
sukar utk sy tafsirkan apa sbnrnya yg ayahnda sy rasai.
sedih tak dizahirkan, gembira pun jarang dijelas2kan.
makhluk2 Allah bernama Adam ini kdg2 mmg sukar utk ditafsir.
mahu tapi ego. marah tp puji. enggan tp mahu.
harapan sy,mudah2n, sedikit sbnyk, apa yg telah sy capai ini, mampu, memberi sedikit ruang bahagia buat ayahanda tercinta.

kerana, sy yakin,
kegembiraan Allah itu dr Kegembiraan ibu bapa,
redha Allah itu, dtg dr redha ibu bapa.



dan, mudah2an lg,
ayahnda punyai sdkit rasa bahagia mempunyai kaklong, kakak, dan saya sbg puteri hidupnya.

yg itu, hanya ayahandaa sy shj yg punyai jawapan.
wallahualam..


seorang anak,
sinar penghoramatan.

:: pictures ::

BIsmillah..

some may say "aish. asyik2 ambil gambar."
but hey.. sy tidak kacau sesiapa. tak begitu? so leave it be.
this, is, another way for me, to ease my tense. =)

so, semalam, practical 3A.
dan, oleh itu, sahabat2 lelaki saya, semuanya tidak ke solat jumaat.
ehehe. rukhsah yg diberikan under kategori kesusahan.

utk pengetahuan, lab kami dibuat secara bershift. ada sesi pagi, teghari, dan petang.
jadi, utk menjamin ketidakbocoran soalan exam, maka, kami semua dikehendaki utk dikuarantinkan.
pre-kuarantin, dan, post kuarantin.

sesi saya, jam 11.30-1.15tghari. 1jam, 45 minit.
pre kuarantin saya bermula seawal 10 pg,
manakala post-kuarantin sy berakhir jam 2.30 ptg.

4jam 1/2. Fiew. lapar, lapar, lapar. :D

pre-kuarantin di w108
1. planning sheets.
2. mereka berbincang
3. saya dan farhannah.
4. saya dan miss reen.
5. sumthin comel di analitical book liyana ^_^

secara keseluruhannya, alhamdulillah, setakat ini, utk dua paper terawal,
ketenangan masih dirasakan.
sekali lagi, sy sedikit tidak yakin dengan bacaaan thermochemistry sy. (hoho)
but, sekali lagi juga, sy ingatkan diri sy sndri, yg sudah, itu sudah.
zalim rasanya sy menerbitkan rasa "kalau itu, dan kalau ini."
kan.?

ok, nak tahu.?

salah satu soalan exam kami adalah titration.
acid base titration using phenolphthalein indicator.
tiba soalan tu, setelah selesai rinse burette, pipette, malahan sudah mengisikan ketiga2 conical flask, time hendak menitikkan indicator, tiba2, pink jadinya.
aik.? solution didlm conical flask itu adalah acid, jd, sepaptutnya, tiada apa2 perubahan warna, melainkan apa yg sy masukkan itu adalah solution alkali.!
ah, sudah. silap masukkan soltuion ke...?

tiba2, lectrurr dtg mghampiri meja shbt sy dan melihat warna pinky pink dlm conical flask.
panik seketika lcctrr itu.

"please, stop ur titration and proceed with another question"

itu, katanya.

"we will prepare a new stock, and extra 15 minites will be given"

subhanallah.. rupa2nya stock kami yang dilabelkan silap.
yg sepattnya acid, diissi alkali,
yg sepaptutnya alkai, diisi acid.

kkdg, mcm, mm... exam sebesar2 begini pun buleh silap.?
but hey, manusia kan.? kebarangkalaian utk mbuat kesilapan itu sentiasa ada.
so, mari kita maafkan mereka. :)

apepun, everything went well, alhamdulillah.

post kuaratin di dewan kuliah ausmat.
1. bergerak ke lab dari blok alm
2. najwa khusyuk study
3. sy dan hani
4. mrk masih berbincang.
5. bersm birthday gurl, salha. +)

next week ?
biology, chemstry lab, and, statistic.

ok, 20 papers to go!
:)

sinar penghormatan

“Barangsiapa mencari keredhaan Allah dengan kemurkaan manusia,
Allah mencukupi dia dari urusan manusia.
Dan barangsiapa mencari keredhaan manusia dengan kemurkaan Allah,
maka Allah menyerahkan dia kepada manusia."

(Riwayat Tarmizi)

kadang2,
terasa lelah dlm langkah untuk berubah.
cukup goyah. cukup fragile.

namun,
bila bertemu dengan ayat2 janji dr Rasulullah, terubat kembali lelah.
alhamdulillah.

benarlah, segala persoalan pasti akan tersedia jawapan.
Semoga hati sy sentiasa diubati dgn janji2 Allah serta janji Rasulullah.
kerana itulah sebenar2 janji, selayak2 tempat diberi pengharapan.

Ya allah,
jgn kau biarkan nasibku ditentukan oleh diriku sendiri.
cukupkanlah urusanku,
agar bukan redha manusia yg aku kejari.

luahan hati,
sinar penghormatan.

salam..

ada posting bergambar menanti. i did mentioned that i want to record the remaining days in intec right?

tp syg, connection di akasia sgt slow. nak upload satu gambar pun sgt lambat.

jd, sbg ganti, i hereby attach a very nice quotation by our beloved prophet s.a.w.
baru terbaca di majalah solusi. sesuai sgt utk kita2 yg hendak exam ini. :)
here goes..

Bersemangatlah untuk memperoleh apa yang bermanfaat bagimu,
dan minta tolonglah kpd Allah,
dan usahlah lemah.

Apabila menimpamu sesuatu (dr perkara yg tidak disukai)
Usahlah engkau berkata

"Seandainya aku melakukan ini,
nescaya akan begini dan begitu"

akan tetapi, katakanlah,

"Allah menetapkan.
dan apa yg Dia inginkan,
Dia akan lakukan."

krn, sesungguhnya,
kalimat 'seandainya' itu membuka amalan syaitan.

Mutiara nasihat Junjungan Mulia, Rasulullah s.a.w. (Riwayat Muslim)

:)

salam, menyebarkan semangat,
sinar penghormatan.

:: relationship ::

DenganN namaMu Ya Allah,
Pemilik Hati2 ini.

“ijjlal, cincin tu ada makna ke?”
satu hari semasa dinner baru2 ini, x semena2, shbt sy menegur sy.

Sy melihat cincin platinum permata biru di jari manis saya.
Sy hanya tersenyum. Tak mahu beri apa2 jawapan.
Kontrovesi. Sukenye. :D

lucu

Kdg2 lucu juga dibuatnya. Ada2 shj benda yg org perhatikan. Hingga cincin pun mahu dity. Ingat lagi teguran guru sy semasa sy menziarahi sekolah lama sy dahulu.? Krana cincin yg satu ini, sy ditegur. Owh, bg yg tak mengetahui, perempuan mmg begini. Sy pun begitu. Pemerhatian, sgt tajam, dan rasa ingin tahu sgt tinggi. Tu yg kalau silap langkah, boleh mebawa kepada sesi umpatan yang hangat lagi sensasi. *nauzubillah*.

By da way, sy tak nafikan, cincin yg sy pakai ini, mmg sy sayangi. Hadiah. Siapa yg tak sayang hadiah, kan?

Adahai, kontrovesi lagi. He!he.!

Jawapan

Mari sy jawab persoalan shbt dan guru sy itu, melalui dialog2 dibawah.
Satu petang, selepas maghrib. Kak nasarah nasarudin, sy, dan dua org shbt bertapa di imtiyaz. Berbual2 sdikit dan pekena beberapa menu. Malam itu, semuanya dibelanja. Oleh, kak nasr. Hehe.

Bual punya bual, Sampai satu masa itu, kak nasr tiba2 brty. Seorang demi seorang.

“seha ada couple?” geleng.
“nurus couple?” geleng.
“ijjlal couple?”
Sy kaget, sebnetar. Tak sangka pula itu yg ditanyanya. Direct sungguh.
“tak,”
Itu jawapan saya.

Syukur, akhirnya sy boleh dengan yakin menjawab dgn penuh ketelusan soalan itu. Yg mana satu ketika dahulu, sy hanya berdiam diri. Ya pun tidak, tidak pun tidak.

Kontrovesi lagi. Hehee.

In a Relationship.

Sy , tidak bercouple, Alhamdulillah.
tolong, jauh2kan..
ttp, sy mahu menjalinkan hubungan. Yg ini, mahu, sgt2. :)

I want to be in a relationship.

Sy mahu, dan sedang bergerak pada status in a relationship.
Bukan mudah, ttp tak mustahil.
Yes, I want to be in a relationship, with, Allah. Tak salahkan.?
…, itupun……. kalau Dia sudi menerima saya…. ~_~

Relationship dgn manusia,?
well, itu, kita bincang lain ya.?
Nak wujudkan kontrovesi byk2. Hehehee…
Yang pasti, I will try and push myself towards its limit to say no to couple. (over the limit pun mungkin jadi..) Biarlah yg datang itu, dgn cara yg halal..

pelik? Asing? Ketinggalan zaman? Hmmm….

rasanya kalian pernah dengar mengenai kisah popular si epal. Si epal yg berada tinggi diatas pokok, menanti2 dirinya dipetik org hingga sampai satu tahap, si epal itu menggugurkan dirinya.

Persoalan sy, X semstinya bila dah gugur, ada org yg nak kutip..

Lagi, dikatakan, bersabarlah, kerana, satu hari, akan ada yg datang memetik buah epal yg tinggi itu..

Persoalan sy lg, x semstinya tuan pokok itu mebenarkan org itu memetik epal di pokoknya. Jadi, sebelum memetik, perlulah meminta izin tuan pokok epal itu terlebih dahulu. siapa minta izin dulu, dia lah yg boleh petik dulu. Logic? Yes. For me.

Anyhow, betullah kan, action speaks louder than words. Sy kini lebih percayakan tindakan, drpd janji2 lisan. Letih sy dengan janji2. Janji2 yg sering diringan2kan.

sila ketawakan sy lagi jika ini menggelikan hati kalian. But, im saying the truth. This, is what I truly hope for.

Mungkin sy tak beranggapan begini dahulu. Tp, itu dahulu.
Whats past, is past.
Tak salah utk mgharapkan yg lebih baik buat masa depan, kan? Dan, sy ingin berkongsi harapan ini dgn kalian, agar, kalian pun punyai harapan yg sama.
whats life without sharing? =)

owh.. ya…., satu lagi.. Kalau sampai rezeki sy utk bertemu tarikh itu, insyaAllah sy akan menerima sebentuk cincin emas pd tahun hadapan.

Aish. Lagi, kontrovesi? ;D

Ok, cukup mengarut2 utk hari ini.

Sebelum itu,
Pesan utk diri dan kalian.

Tingkatkan prestasi,
kurangkan kontrovesi.

He!he!

Doakan sy practical esok, jam 11.30 tghari.

Salam exam,
Sinar penghormatan

:: w1 ::

Dengan NamaMu Ya Allah,
Tuhan pengurnia Ilham..

i wanted to record all the remaining 6 weeks in intec. with, my friends.
so, kamera selalu2 dibawa. :)

sebelum

belek2 past year paper, berkenaan extraction of rhizobium from root nodule.

bersama kawan2 bergerak ke medan tempur

cuba menimbulkan keserasian dgn dewan besar. :)

nami, wani, farah, saya

semasa

5.40 ptg - 7.00 malam

soalannya.?

buka2 paper, masyaAllah..
persis sgt2 dgn rhizobium extraction yg sy ambil gambar kat atas tu.
cumanya kali ni, extraction of sucorse from beet root.
walaupun sbnrnya sy dah tersasar dr menjawab soalan dek kerana silap faham soalan,
terkeliru dgn term "rate".
ttp, entah kenapa, tak terasa gundah.
syukur, masih dikurniakan ketenangan.
yg sudah itu, biarkan shj. kan? :)

selepas

selesai, pulangnya sudah maghrib.

kelaparan, habis tomyam, nasi, daging masak merah, telur dadar, kailan ikan masin.

maka apabila telah selesai sesuatu urusan,
bersungguh2lah dgn urusan yang lain

- Alinsyirah.

ok, next 21 paper pulak... :)

salam,
sinar penghormatan

:: answer::

Dengan NamaMu Ya rahman,
pengurnia segala rezeki..

alhamdulillah..
segala doa terjawab..
sungguh2,
rezeki Allah itu sentiasa dtg dr arah yg x disangka2.

nak tahu kenapa sy bersungguh2 merasakan sy berkemungkinan utk tidak diterima masuk ke IMU?

kerana,.. mm.. malunya.
sy termenangis sms sesi temu duga.
banyak2 tempat, kat situ pula menangis nya?
gabra sgt kutnya? hehe..
(tolong, gelakkanlah saya. gelakkann...)

despite the "law of nature" yg scr logiknya menyatakan sy tak layak lepasi sesi interview itu despite those rediculous thing happened inside the interview room,
namun, sungguh2 benarlah,
Jika Allah hendak beri,
tiada siapa yang mampu menghalang.

Syukur, ya Allah. atas rezeki ini..

penuh kesyukuran,
sinar penghormatan

:: busur & panah ::

Dengan NamaMu ya Allah..

busur dan panah sudah dipersiapkan...


22 "papan panah" utk disasarkan.


mudahan panahan menepati sasaran!

salam pasca w1,
sinar penghormatan

bismillahirrahnirrahim..

surau

itu tanda amaran di surau.
kalau dulu ada ramai yg study di surau, skrg, hmm...
habis dimarahi mak guard yg dtg memeriksa.
penerapan nilai2 sekularism. bukankah study, makan, minum, itu ibadah juga?
wallahua'lam.

gathering

atas pakatan shbt2 akasia,
sempat mbuat last unofficial gathering session for alm and aluk systers sblm exam esok..
sedikit bacaan yaasin, dan, upacara salam menyalam.
memohon maaf atas setiap kshn agar ianya tidak menjadi hijab utk mnjwb exam spjg 6 minggu akan dtg.
ada wajah2 yg dah laaama sgt sy tak nampak sejak study leave 2 minggu yg lalu.
srunuk dpt jumpa balik.
haii.. rindu pla. :)

sempat bergambar, (biasa la. ada saya, ada lah kamera:P)
gbr atas ini pun sy main tampal2 je, x sempat nk buat betul2.
time consuming.
srunuk dpt recharge balik energy yg letih dgn study bile jumpe kawan2.
n ketepikan seketika soal exam. just, us, only us, together hoping for bless from Allah.
sgt wonderful. :)

pesan shbt sy, yg maknanya lebih kurang begini
"jadikan exam ni sbg cara utk kita lebih mendekatkan diri dgnNya.
lebih byk mengharapkan rahmatNya.
bukan lebih menjauhi, asyik kalut dgn exam sampai lupa sana sini"

terima, kasih, Ya Allah,
for giving me, such wonderful friends.

salam maju jaya buat kalian,
sinar penghormatan