Dengan NamaMu Ya Allah.. pemegang waktu2 kami..

*posting ini dipost krn baru lepas dikecawakan. ayat x proper sbb ... tgh kecewa~~~ *

selesai

saya baru selesai menyiapkan satu draft poster untuk program akan datang.
draft kerana, banyak lagi maklumat2 mengenai program tersebut yang belum saya dapat.
sy hanya isi "ikut pandai sendiri" sahaja. kalau ada perubahan, bila2 masa sahaja boleh diubah.

sedihnya, sy hanya mampu menggunakan microsoft powerpoint 2007. kerana laptop sy tiada sebarang perisian graphic. (bagus juga tiada. kalau tak melekat depan laptop ni..)
hehe.. buat poster guna powerpoint? maka hasilnya ala kadarlah..

sejujurnya saya masih belum berpuas hati kerana kelihatan sedikit "dull" dan wordy.
dan ayat2 dalam kotak tu pun ntah pape je, campur english malay. yelah. kan sy kata, draft.
akhirnya saya klik "select all" --> "group all"--> "save as picture" .
dan, save document dan close.

O_O.

ups. save, dan close...?
dalam keadaan poster itu sbg picture, bukan editable version??

saya... terlupa, utk save draft yang sy buat!
maknanya tidak dapat diedit semula!
Allah.......... Allahhhh.................

mata saya pejam rapat2.
nafas saya sedut dalam2.
kepala sy mendongak keatas..
belakang sy, diluruskan..

ijjlal, bertenang........................................................ bertenang......................

2 jam lebih waktu sy di depan laptop ini seolah2 terbang begitu sahaja.
lamanya adalah kerana laptop sy ini tidak tahan dgn graphic.
slow dan merangkak2..
tekan satu, keluar separuh....
punyalah saya allocate masa malam ini utk selesaikan hal poster. enggan kacau hari2 lain.
sayangkan masa2 lain. mahu siapkan malam ini juga.
tengok2...

*istighfar* istighfar*

sekarang, perlu buat balik,
from scratch.

T_T

sabar2lah.

kata hati:

sbb itu lah sy menolak utk menjadi publicity manager sebelum ni.
habis waktu saya.

Dengan NamaMu YaAllah, Maha Pengurnia Rezeki..

cadang

pada mulanya, saya bercadang utk membeli telefon bimbit second hand yg lengkap dgn 3G dan aplikasi2 asas,
mudah bagi saya utk memaksimumkan pakej celcom family plan yg menawarkan video call dan MMS yang tidak terhad dgn hanya rm5 sebulan.
rugi lah kan? telefon bimbit sy yg sedia ada ini tidak mbolehkn sy menggunakan perkhidmatan 3G tersebut.

itu, rancangan awalnya.
namun, kini, sy memadamkan hasrat saya itu.
kerana wang yg pd asalnya telah sy allocate utk mbeli telefon bimbit,
telah sy gunakan utk membeli mp3 player yg baru.

arh? mp3 player? utk apa?
well, setiap hari sy merecord kuliah sy.
(yelah. dah asyik tertidur je dalam kuliah. mestila kena record dan dengar balik! :P )
unfortunately, last week, i lost my mp3 player.

my 4GB mp3 player yg memuatkan bersiri2 kuliah yg telah direcord!
Allah...........

"Letakkan harta dalam tanganmu, Jangan letakkan dalam hatimu"-saiyidina Ali

ok... ijjlal...
pedulikan mp3 tu. itu, harta dunia. boleh dicari lagi.
lgpun, kamu bukannya jenis orang yg kerap mendengar lagu atau radio.
Dia hanya mengizinkan kamu menikmati nikmat itu buat sekian2 waktu ,
dan, minggu lepas, Dia ingin meminta kembali apa yg dipinjamkan itu.. ok.. :)

tp... bagaimana pula dgn harta ilmu,,?
saya sayangkan recording2 saya tu...
kebetulan masih banyak kuliah yg belum sy transfer ke laptop.
huhu...

yeke..?

berbolak balik hati ni samada mahu beli atau tidak mp3 baru.
baru smeinggu hilang kan. mana tahu ada orang jumpa dan pulangkan? (mana tahu..)
but akhirnya mengenangkan mmg perlu,
sy pergi mencari mp3 baru.
kebetulan punyai model yang sama.dan itulah harga yg paling rendah yg boleh sy dapat.
ttp kali ini, warna yg berbeza.
and kali ini, sy hanya mampu mbeli yg berkapasiti 2GB shj.
cukuplah tu. kan..?

nampak agak smart, but somehow, i prefer the previous one.
pale white pink rather than dark black maroon.
warna yg dahulu yg pastel itu, lebih kena dgn jiwa sy. (hehe)

whats done is done.
itulah namanya tiada rezeki.

guna baik2 mp3 tu ya.
jgn hilang2 lagi!

dalam pada saya berlembut dan mengalah,

saya sedar,
ada waktu-waktu dan saat-saatnya...

sy keras.
lebih keras dari batu.
lebih keras dari besi.
cukup keras,
sangat keras.


maaf, buat mereka yang "terkena"
dgn kekerasan saya.


do not expect me to be an angel.

because im just,
a normal human being.



wallahu'alam.

Bismillahirrahmanirrahim...

" kau suka letak status kau macam tu kan.?"

"status macamana?"

"status macam ni lah."

waktu itu, status sy di yahoo messenger adalah, 'lembut-lembutkan'
skrg, status sy di YM adalah. 'pengecut. (!!)'

ya. sy "suka" meletakkan status yang begitu.
yang, general.

sebenarnya, melalui status ini secara tak langsung sy mengekspresikan apa yg sy rasakan waktu itu,
berkaitan sesuatu isu, berkaitan seseorang, berkaitan haiwan mahupun alam kejadian.
atau juga ; sebagai medium utk sy menegur scr tak langsung org2 di friend list sy.

ada masanya, status sy itu applicable utk semua friends.
ada masanya status sy ditujukan buat orang2 tertentu.
ada masa, status sy hanya berkaitan dgn sy sendiri.

mungkin, sy ini seorang yg gemar berteka teki.
gemar membuatkan orang lain tertanya2.
sukar utk meberitahu secara terus apa yang difikirkan, apa yang dirasakan.
mungkin sahaja. kan?

sy suka sesuatu pernyataan yg simple, ttp kaya dgn makna.
makna2, tersirat. isi2 yang dalam.
dari satu perkataan, ttp boleh mengintiate pelbagai persoalan baru.
persoalan2 mengenai diri, orang lain, sesuatu situasi dan sesuatu kejadian.
utk mengintrepetasinya, semuanya bergantung kpd persepsi individu itu sendiri.
sy tidak menghalang siapa2pun utk menafsir makna disebalik status2 sy.
yang pasti, setiap satunya mempunya makna dan harapann2ya yg tersendiri.
yg lahir jauh dari dalam hati sy sendiri.

scr amnya,
buat sahabat2 yg berada dalam YM list sy,
ambillah "status" sy itu sbg satu pernyataan kecil yg boleh mebangkitkan persoalan2 lain mengenai diri kalian sendiri.
tanya kembali persoalan itu, kpd diri sendiri.

"pengecut (!!)".

pengecut?

ya. kau memang pengecut!

wallahu'alam.

siapa kata gelaran tu tak membawa erti?

geleng-geleng,

its 2 am.
still, NOT sleepy!

ive been awaken since,
like, around 4 am.

ok.

no caffine for nuur ijjlal please.

Dengan NamaMu Ya Allah yang memegang waktu..

"please do note vote me"

ups. i felt silly for saying such phrases semasa diminta utk "mempromo diri" supaya memnangi undian.
tak terfikir ke sy pada orang2 yg telah mencalonkan sy.
ok. itu pengajaran hari ni. tlg fikir bagi pihak org lain.

terlajak perahu, boleh diundur. terlajak kata? boleh telan balik? uhu.

saya dicalonkan utk jawatan "pengurus publisity" utk sebuah persatuan di IMU.
waktu dicalonkan , hanya satu yang muncul dalam fikiran saya.

i will be busy!!

tahu2 sahajalah, publisiti.
mmglah sy akui sy agak minat dgn graphic dan design,
namun, sy tahu sy bagaimana orangnya. once mendapat tugasan berkaitan "design2" dan "video2", pasti sy tidak akan peduli yang lain. sy akan siapkan, hingga sy puas.
sanggup berjaga, sanggup menghabiskan masa, semata2 utk membuat satu2 piece.
dan disebabkan ketidakupayaan sy utk mengkontrol masa apabila sudah terlibat dgn perakra2 designing lah, sy benar2 menolak pencalonan tersebut.

haha sila tukaf "twitter" kpd "facebook."

untuk menjadi "publicity manager" dalam sesebuah program tertentu, itu, insyaAllah, boleh menerima.
ttp untk memegang jawatan itu sepanjang tahun, itu, yang menjadi isunya.

lebih2 lagi, sy memikirkan "gerak kerja" sy yang bakal sibuk tidak lama lagi.

kelas pengajian di Univ Malaya insyaAllah akan bermula 30 october nanti.
ahad depan, sudah mula penglibatan sy dgn aktiviti persatuan NGO.
selepas ini, pasti akan terlibat dgn aktiviti2 di luar kawasan bukit jalil.

(ok, sekarang nasyid hadith ingat lima perkara sebelum lima perkara terngiang2 di telinga saya. "lapang sebelum sempit.." )

mana mahu letak kerja study medicine sy pula nanti?
sy tahu sy seorang yg perlu bekerja keras dlm pelajaran.
sy tidaklah dianugerahkan keupayaan mengingat dan memahami dgn baik dan kekal.
sy perlu ulang2 selalu, dan faham2 selalu.

adakah saya bersikap pessimist.?
mungkin orang memandang sy sbg seorang yg agak pengecut.
baik, mmg sy takut. itu sy akui. takut tidak tertanggung.
im trying to be realistic. althou i seem pessismist.

kalau mampu, mmg sy terima.
enggan "yg dikejar tidak dapat, yang dikendong berciciran" terjadi.
na'uzubillah!

mula2 menarik lafas lega apabila sy tidak dicalonkan.
but then tiba2 atas dasar menjimatkan masa,
mereka meminta sy utk memilih post yg berbaki.
arh? pulak. ini sudah masuk kes aniaya ni. (hehe)

mahu lari dari yg satu, masuk kpd yg lain pula ?

mahu tidak mahu, sy "terpaksa" memilih.
tuhan, permudahkanlah..

dan kamu ijjlal, tolong, jangan merungut. ya?


caffiene.

saya bukanlah pencinta caffiene atau nescafe.
selagi boleh minum selain dari itu, sy akan cari option lain.

pagi tadi saya mencuba satu cawan instant cappucino. a hot one.
berbuih2. menarik !
lazimnya sy hanya minum seteguk dua, merasa2 capppucino yg dibuat oleh kaklong atau ayahnada. ttp pagi itu, habis satu cawan sy "paksa" minum. terkelat2 juga sebenanrya.
pahit2 lemak. lemak2 pahit. tang pahit tu yg kurang gemarnya. he3.

niatnya hanya satu, agar saya tidak mengantuk dalam bilik kuliah nanti.
walau sudah masuk dua bulan kuliah, sy masih mempunyai syndrom tidur semasa kuliah.
ya memang tidak sekerap dahulu, ttp masih ttp berlaku.
kadang2 ada masanya habis satu jam kuliah hilang begitu sahaja. uhu.

berlalu satu kuliah, sy masih bertenaga.
berlalu sesi kedua, badan masih tegak!
satu perasaan "menarik".
tak tidur dalam lecture!

kemudian sambung di meja belajar di ruang legar.
masih segar.
pulang jam 5.00, masih bertenaga.

owh! hebatnya penangan caffiene!
inilah dia kesan bagi seorang seperti sy yang tidak biasa dgn caffiene,
dgn tiba2nya consume a whole cup of cappucino.
a whole cup of caffiene!

kini, kepala saya sudah pening2 lalat.
namun mata, masih belum mahu tidur.

nampaknay caffiene benar2 berjaya menjadi competitve inhibitor, berlawan2 dgn epinephrin utk merebut utk bergabung dgn adenosine.~~ entah berapa banyak neorutransmitter yg tak sepatutnya ditransmitkan, tertransmit. (ups. medical term. hehe!)

minum caffiene x mengantuk.
x minum caffiene tersengguk2.

minum caffiene ada long term effect,
x minun caffiene...... ada short term effect.

ish macam dah masuk fiqh lah pula. eheh~
mana satu yg perlu diutamakan?

caffiene yes or caffiene free.?

sembang2,

cepat2 ..
duduk kat buaian masing2. bibik nak amik gambar ni..

hakim "naik syiekh" dgn pistol nya.

because they are kids, i loved them. :)

nak balik kampung selangor pula minggu ni, boleh?

dengan NamaMu YaAllah...

sama dan beza

"dari mana asalnya ni..?"
tanya seorang makcik kpd sahabat sy, yg waktu itu sedang menunggu giliran utk medical checkup.
"saya dari sarawak.."

saya hanya memerhati, dan mendengar.
waktu itu, saya bersama 3 orang lagi sahabat permepuan, dan 6 orang sahabat lagi bersama2 ke klinik kesihatan kerajaan seri kembangan, utk memenuhi tuntutan medical checkup oleh JPA. tiada medical checkup, tiadalah biasiswa. hoho. duit di dalam bank pula, sudah mulai kekeringan.!

lama juga makcik tu pause, ttp sambung balik..
"oo.. sarawak.. Jiran makcik pun dari sarawak. selalu bagi makcik ikan masin"
dan tak semena2 perbualan terus berkait rapat dengan, ikan masin.
jenis2 ikan masin lah, rasa ikan masin lah, darah tinggi pun masuk dalam perbualan!

:P

macam comel sahaja kan?
bagi saya, ianya comel.

ikutkan, tiadalah langsung perkaitan yg rapat antara "jiran" makcik tersebut dgn sahabat sy itu.
dengar sahaja "sarawak", selagi boleh, mahu kaitkan dgn perkara2 sarawak yg hampir dengannya.
selagi boleh, mahu mencari persamaan. selagi boleh, mahu elakkan perbezaan.

sama

ya, persamaan.
dalam perkenalan, kerana persamaan itulah, sesbuah perhubungan itu menjadi rapat.
meraikan sebanyak boleh persamaan yang wujud antara keduanya,
dan menghargai perbezaan antara keduanya.

kerana persamaan itu, mendekatkan,
dan perbezaan itu, melengkapkan. :)


pesan

sering saya pesan pada diri, yang... agak "judgemental",
sy pun tak tahu mengapa sy sering bersikap judgemental.
sering mahu mengikut "rasa hati" dan intuisi.

bagi sahabat2 yang pernah mengikuti teratak sy ini, atau bg yang mengenali sy di alam nyata, pasti kalian tahu serba sedikit mengenai dilema sy dalam "mempercayai" kata hati.
rasa hatinya mahu mempercayai, ttp jika ikut rasionalnya, semuanya seperti sia2 belaka.

"tp kan ijlal ni tak tau nk ckp.. die blh nmpk ape yg yg org takleh nmpk"
"betol2..ijj'lal ni cam ader 6th sense lak..ak pun kekadang heran..hurm..."

itu, komen yg sy ambil dari facebook sy.
sahabat2 sy sendiri "perasan" dgn "keinstuisian" sy yg satu ini.

sy tidak fikir sy punyai apa2 kelebihan. sy cuma meneka sprt apa yg org lain lakukan, cuma bezanya, sering kali tekaan sy itu mengena. hoho.

pernah bonda sy bertanya kpd sy satu hari.
"cuba teka mama tgh buat apa ni."
jawab saya? "mama makan secret recepie chocolate indulgance".
dan semestinya bonda sy terkejut besar. "macmana ijjlal tahu??"
utk itu, jawapan saya, hanya satu.
yakni;
kata hati.

namun sering, intuisi sy ini sedikit terbawa2 apabila baru berkenalan dgn seseorang.
jika sy merasa senang dengannya, maka sy boleh go along.
jika sy merasa gusar dan sedikit takut,
sy akan berjauh diri daripada orang2 yg berkenaan.
agar, tiada siapa yang terasa.

tp itulah, yang selalu dipesan2kan kpd diri sy snediri.
surut2kan lah dgn apapun "penghakiman pertama" kamu kpd orang lain wahai nuur ijjlal.
agar sy berlapang dada dgn segala bentuk perbezaan yang wujud antara diri saya, dan orang sekeliling, .
dan agar sy meraikan segala persamaan yang wujud antara kami, supaya, ikatan antara keduanya mampu dieratkan.

kerana persamaan itu, mendekatkan,
dan perbezaan itu, melengkapkan.

:)

cincin, lagi!

lagi mengenai cincin kontrovesi saya. ish dah bersiri2 dah mengenai cincin ni.

seorang kenalan tak semena2 bertanya,
"awak jawab je soalan sy ni. awak dah bertunang ke.? saya nampak awak pakai cincin"

astaghfirullahalazimm.. soalan begini lagi? dan lagi? dan lagi?
apakah pemakaian cincin sy ini benar2 mengundang tanda tanya rakan2 sekekliling.?
tidakkah cukup jelas dgn umur dan kematangan diri sy yg tidak seberapa ini, persoalan itu sebeanrnya sudah terjawab.?
tambahan pula, sedikit "mengerikan" hati apabila dikatakan "sy nampak awak pakai cincin". O_O.

anehnya saya..., orang2 zaman sekarang ini, sungguh2, berterus terang ya.?
(maaf jika yang berkenaan terasa hati)
bukankah masyarakat melayu kita ini sepatutnya kaya dengan keindahan bahasa,
diajar nilai2 malu dan hormat dalam diri...

tidaklah salah utk bertanya,
dan tidaklah pula saya terasa utk marah atau apa, cuma sejujurnya saya merasakan sedikit kurang senang apabila diajukan soalan2 berbentuk demikian.

entah kenapa, soalan itu sedar tidak sedar, mengusik sensitiviti diri sy sendiri.

atau.... mungkin sahaja sy yg sedikit tertutup.
dan sy tidak dapat expect orang mampu mengikut bagaimana cara kita berfikir. kan?
namun setutup2 mana pun pemikiran saya, dalam setiap perkara itu, sememangnya ada adab2 dan caranya kan...?

soalan itu sy jawab, lagi.
"akan. dgn siapa, itu, tak tahu."

kawan2.. perlukah sy meberhentikan pemakaian cincin sy ini..? :(

salam rabu,

bismillahirrahmanirrahim..

maaf

kalau diikutkan, banyak sahaja perkara yang boleh saya ceritakan disini.
terllau byk prk yg sy tidak kngsikan. banyak!
apa yang saya "pelajari" semasa mengadakan open house batch, bilai2 yg sy perolehi daripada lecturer2 IMU yg sy hormati, juga kerenah2 pelajar2 yang sering sahaja sy observe.

kasihan sahabat2 saya..
ternanti2 khabar berita dr tuan rumah.
athirah,, farah salha.. aahh... rindunya dgn kalian semua.
semoga sentiasa terpelihara di bumi asing sana.
ingat2lah, walau komunikasi kita hampir tiada, namun, bukankah hati kita sentiasa diikat.? :)
dalam doa. dalam doa. kesejahteraan dan keselamatan yg sentiasa buat kalian semua..

sahabat saya lagi seorang itu , afiq amin juga sudah bertanya2 bilaa zamannya sy mahu update.
maaflah. kadang2 ada keutamaan lain yang perlu saya utamakan..
belek2 kalendar, sedar tak sedar, summative (peperiksaan semester) saya, selepas cuti krismas nanti. ada lebh kurang 2 bulan shj lagi menjelang final.
baru sedar. baru sedar! O_O

kongsi.

apa yg bakal sy kongsikan ini, bukanlah hasil tulisan saya,
ttp, isi yg cuba disampaikan itu, mirip dan persis dgn keadaan diri saya.
terima kasih buat aiman manap (klik sini) kerana mengizinkan saya copy dan paste kan disini.
semoga anda beroleh kebaikan atas tulsan anda ini.

Jiwa yang mencari. ya, jiwa ini, sentiasa mencari.
dan rupa2nya, dalam proses mencari ini, kita bukanlah keseorangan.
rupa2nya, sahabat2 kita yang lain juga, dalam pada kita lihat mereka sebagai seorang yang tidak kisah dan happy sana sini, sebenarnya, mereka juga mencari.
fitrah manusia barangkali. dicipta, dgn salah satu misinya adalah utk, mencari erti perhambaan yang sebarnya.

maka disini, saya kongsikan, buat kalian, jiwa2 yang sedang mencari..

jiwa yang mencari..

Bertemu dengan ikhwah sebenarnya sesuatu yang sangat mengujakan. Tidak kira walaubagaimana "struggle" sekalipun sewaktu kita hendak bertemu dengan mereka, khususnya kelelahan dalam semangat menuju ke destinasi pertemuan, insyaAllah, jiwa akan kembali hangat setelah pertemuan. Bersahabat dengan orang-orang yang baik, tempias ketenangan jiwa mereka akan terkena kita. Sebagaimana perumpamaan sahabat yang soleh oleh Nabi Muhammad S.A.W., mereka umpama penjual minyak kasturi yang harumannya turut mengena kita.

Adakalanya, aku tak lepas dari rasa rendah diri yang melampau. Aku juga punya sisi gelap, yang tidak enak untuk dikongsi bersama khalayak. Punya kesilapan dan dosa. Pernah wujud rasa "inferior" dalam diri apabila mahu ketemu rakan-rakan soleh yang mulia. Layakkah aku bersama mereka??

Jiwa yang berbolak-balik. [3]

bisikan

Namun sebenarnya, itulah bisikan jiwa yang jahat.. Jiwa yang telah diasuh oleh syaitan oleh dorongan syahwat yang membinasakan, lantas, tidak perlu akan syaitan lagi untuk menungganginya, ia sendiri terlatih untuk tidak senang dengan unsur-unsur kebaikan.

Manusia sentiasa inginkan perubahan ke arah yang lebih baik. Andai diselami hati nurani, mana-mana pembikin onar - pembunuh, penagih arak, penagih judi, penagih dadah, perogol, manusia berselingkuh, atau berjela-jela lagi jenis perbuatan akibat mengalami penyakit jiwa yang serius - setiap daripada mereka berkeinginan untuk kebaikan. Namun pekikan keinsafan yang lahir daripada titik suci dalam jiwa yang hitam pekat, kerap-kali diabaikan.

"Tunggu datang seru dulu, bro..."

Seru? Itulah seruan daripada hati. Kecil barangkali seruannya.

Kitalah yang bertanggungjawab untuk menguatkan seruan keinsafan dalam jiwa. Wujudkan kemahuan yang kuat untuk berubah.

Kesedaran jiwa.. [4]

sejarah!

Bacalah sejarah yang lalu, betapa ramai manusia yang hina menjadi mulia, apabila telah melalui satu pengembaraan penyucian jiwa. Fudhail bin Iyadh, kepala perompak yang nyaris-nyaris melakukan onar terhadap seorang wanita, namun tatkala terdengar alunan al-Quran, "Belum tibakah waktunya bagi orang-orang yang beriman, untuk secara khusyuk mengingat Allah dan mematuhi kebenaran yang telah diwahyukan...." (al-Hadid, 57:16) insaf beliau..Sejarah mencatatkannya seorang perompak yang telah islah (reform/perbaharui diri) menjadi imam sufi..

Dulu: Cat Stevens, penyanyi rock. [5]

Pernah dengar lagu Father & Son, dendangan Cat Stevens?? Lelaki itu pernah terlantar di hospital akibat penyakit Tuberculosis pada awal kegemilangannya.. Resah jiwanya, mencari jawapan dalam alam falsafah dan keagamaan.. Namun, Islam yang menjadi jawapan mutlaknya, mendatangkan sakinah (ketenangan) ke dalam jiwanya.. Kini, sangat dikenali sebagai Yusof Islam, munsyid (penyanyi nasyid) dan aktivis Islam..

Sekarang: Yusuf Islam, pendakwah, aktivis sosial, penyanyi nasyid. [6]

kerana nama?

"Abang, camner boleh tergerak nak masuk Islam?" ku tanya Abang Kh. (hidden name), seorang Cina Muslim.

"Saya mimpi jumpa tok syeikh.. Orangnya berjanggut putih, berserban, berjubah, pakaiannya serba putih.. Tapi, mukanya tak berapa jelas, sebab bersinar.." jawab Abang Kh.

Kata Dr. Ridhuan Tee Abdullah, pendakwah Cina Muslim, sewaktu Forum Perdana Ehwal Islam di pekan bulan lepas,

"Kalau tengok orang Islam kat Malaysia ni (merujuk kepada Melayu yang majoriti), jangan haraplah saya nak masuk Islam.. Yang mendadah je dah setengah juta.. Tu belum campur yang mendedah lagi~ Sebab mengaji (kaji/pelajari) agama ini lah terbuka pintu hati saya.." ujar beliau dengan lantang yang tidak sesekali menjejaskan senyuman manisnya.

Wahai jiwa yang sentiasa menginginkan kebaikan.. Marilah kita bersama-sama melahirkan keinginan untuk berubah.. Tolak suara negatif yang mengatakan kita tidak layak bersama orang-orang yang soleh/baik/thiqah/etc.. Dosa-dosa yang silam, jika tidak ketahuan oleh manusia-manusia lain, tidak perlulah didedahkan kepada awam.. Itu antara kita dan Allah, maka hendaklah kita berasa malu kepadaNya dan mohon ampun banyak-banyak kepadaNya..
Kata Nabi Muhammad S.A.W., "Semua anak Adam ialah pendosa, dan sebaik-baik pendosa ialah mereka yang bertaubat."

Bersamalah kita menghampiri manusia-manusia yang sama-sama berusaha menyucikan jiwa mereka.. Kerana kambing yang seekor lebih mudah menjadi mangsa serigala, berbanding yang berada bersama kumpulannya..
Kita ini, umpama kambing, sangat-sangat fragile/sensitif dengan unsur-unsur kejahatan apabila berseorangan.. Namun, insyaAllah apabila bersama-sama dalam kelompok manusia-manusia yang berjihad (usaha sungguh-sungguh) menginginkan penyucian jiwa dalam diri mereka, Allah kan mempermudahkan kita untuk mengislahkan diri.

Bagi yang terkeluar daripada kumpulannya.. Lekaslah, kembali kepada kelompok anda.. Setiap manusia yang ingin memperbaharui jiwanya, tidak terlepas daripada tergelincir daripada landasannya..

siapa perlukan siapa.

Aku: Abang Kam. (hidden name) dulu pernah tak menghadapi zaman "low" waktu ikut tarbiyyah (baca:medium untuk pembentukan jiwa yang bersih) dulu..?

Kam: Pernah juga.. Waktu ana (baca:saya) belajar dulu, rasa cam dah tak larat nak ikut program.. Assignment bertimbun, program pun banyak... Tambah lagi, naqib (baca:pembimbing) ana waktu tu, kuat follow-up, tertekan jugalah.. Adalah juga tempoh cam nak lari daripada ikut tarbiyyah ni..

Aku: Dah tu, camner Abang Kam. boleh kekal ikut program sampai sekarang?

Kam: Adalah.. Waktu tu (krisis tercicir), ana pun fikir-fikir balik.. Ana tanya balik diri, sebenarnya tarbiyyah yang perlukan ana ke, atau ana yang perlukan tarbiyyah..? Semestinya ana yang perlukan tarbiyyah, kerana kebaikannya bukanlah untuk orang lain, namun untuk diri sendiri juga..

Universiti Tarbiyyah [7]

Bila terasing daripada suasana orang-orang yang soleh, keperitan terasa di jiwa.. Aku sendiri pun pernah mengalaminya, sewaktu bekerja di sebuah kedai 24 jam, yang kerjanya bergelumang dengan halal dan haram.. Realiti masyarakat yang rosak terhidang di hadapan mata, tanpa perlu sebarang medium untuk disampaikan.. Anak Melayu yang minum arak?? Pergaulan bebas tanpa batasan?? Terikut-ikut akan sub-culture?? Tiadalah berhak untuk membenci manusia, namun membenci perilaku mereka semestinya ya..

Buat diri sendiri yang kerap kali tergelincir, buat teman-teman yang hilang arah punca, atau sesiapa sahaja yang berada dalam satu kapal yang sama, marilah kita pegang kata-kata Imam asy-Syafi'ie ini...

Jalan pulang.. [8]


"Aku mencintai orang-orang yang soleh,
meskipun aku belum termasuk golongan mereka.
Aku membenci orang-orang yang durhaka
meskipun sebenarnya, mungkin,
aku pun termasuk golongan mereka."

ayuh bersama, kita mencari..