astaghfirullahalazim..

"Numbing the pain for a while will make it worse when you finally feel it."

albus dumbledore

posting sebelum in saya unpublish semula.
i loose control of myself.
waktu bingung memuncak, tika itulah tindakan kita sering tidak seiring dengan prinsip yang selama ini dipegang.
apa yang kita tahu, hanya mahu bingung kita hilang. hanya mahu segalanya pulang.
posting itu padat dengan pelbagai rasa. semestinya rasa yang negatif, bukan positif.
after sometimes, its seems just so unrational.
maka, butang "edit post" dan save as draft ditekan.
habis.

maaf atas kekeliruan. anggaplah ianya sebagai gimik semata2.
uuu mysterynya... hehee~
ok2, mari tukar tune dari misterious kepada realistik ya.! :D

grip

realitinya, begitulah.
we often loose our grip when we are in the state of confusion and insecurity.
sesetengah orang, mampu kawal. tetapi sesetengah orang, terbawa2 dengan emosi.

i was, indeed, among the people who had slightly lost their grip.
syukur sahaja saya lemparkan pada sebuah posting, seseuatu yang boleh didelete dan dialter2. tidak mengundang sebarang kemudaratan kepada pihak lain.

emosi.

sedar tak sedar, sebenarnya kerana perkara sebeginalah ramai manusia di luar sana teraniya. kerana kita tidak mampu hold on inilah, perkara2 dahsyat lagi zalim mungkin boleh berlaku.satu contoh mudah adalah, dengki.

kerana dengki, syaitan enggan tunduk kepada Nabi Adam
kerana dengki, Qabil sanggup membunuh saudaranya Habil
kerana dengki, negara kita terjajah lebih 50 tahun yang lalu.
kerana dengki, aahh.. segalan2ya boleh berlaku. hanya kerana dengki.

tak terjangkau dalam pemikiran saya sebenarnya bahawa perkara2 yang saya tonton di televisyen sebenarnya benar2 berlaku dalam masyarakat kita hari ini.
hasad, dengki, amarah, krisis kekeluargaan hinggalah kepada penggunaan tenaga jin dan syaitan. its just unbelieveble. tapi bak kat ripleys, unbelievable? believe it.!

kisah.

cukup sahaja saya kongsikan secara kasar,
satu kisah yang dekat dengan diri saya.
kisah yang masih berlarutan hingga kini.
kisah akibat kepada busuknya hati seorang manusia.
hati manusia yang sering merasakan tidak selamat. kedengkian yang meluap-luap.

dengki kerana anak-anak orang lain lebih pandai dari anaknya,
dihantar jin untuk menggangu. kasihan anak-anak. tak keruan. tak tenteram.
marah dengan sekian2,
dihantar sesuatu untuk memberi arahan membunuh orang yang berkenaan.
gilakan harta milik orang sekian2,
bebola api datang menyerang rumah yang terlibat.

segala apa yang mereka punyai dan miliki,
semuanya terasa sakit dipandang, pedih dihatinya.
kini, keluarga yang terlibat hidup dalam ketakutan.
daripada atuk nenek , makcik pakcik, hingga ke cucu2.
kesemua diserang.
malahan, sudah seorang yang terkorban, akibat daripada perlakuannya.
baru-baru ini bacaan yasin diadakan, dan terlihat di satu sudut, bayangan seorng lelaki hitam tergelak2 melihat majlis bacaan yasin itu.

ini baru sedikit daripada apa yang sebenar2nya berlaku.
kalau diperincikan, owhh....
meremang bulu roma saya mendengar.
tiba-tiba takut pula saya bersendirian di bilik ni. hoho.
(tadi sendirian di dalam bilik, kini dah berpindah masuk ke kamar bonda saya. takut pla. :P)
dan juga, ini, baru sedikit daripada beribu2 kisah yang berlaku di malaysia.

kisah akibatnya dengki seorang manusia
kisah akibatnya kita tidak mampu mengawal emosi.
kisah apabila, si tanduk dua berjaya menguasai diri.

nau'zubillahiminzalik,, saya sentiasa berdoa agar saya terhindar dari segala perkara
sebegitu..

Katakanlah (wahai Muhammad);
"Aku berlindung kepada (Allah) Tuhan yang menciptakan sekalian makhluk, "Dari bencana makhluk-makhluk yang Ia ciptakan;
"Dan dari bahaya gelap apabila ia masuk;
"Dan dari kejahatan makhluk-makhluk yang menghembus-hembus pada simpulan-simpulan (dan ikatan-ikatan);
"Dan dari kejahatan orang yang dengki apabila ia melakukan dengkinya".

Al-Falaq

jangan biarkan diri anda,
diselubungi emosi..

kata hati : kejar Phd x mengapa. usah kejar phd perasaan hasad dengki!

Dengan NamaMu Ya Allah..
Tuhan Penetap segala ketentuan..

kuih

status saya di YM sejak semalam adalah,
que sera, sera.

ia adalah satu tajuk lagu dari filem klasik tahun 1956, The Man who knew too much.
saya tidak pernah menonton movie ini, hanya pernah dengar lagunya sahaja.

que sera sera . ertinya;, what will be, will be.
apa yang akan berlaku, akan berlaku.

seorang sahabat maya di YM tiba2 menegur saya.

"kueh sera? buat kueh sera ke?"
sy menulis que sera sera, ttp dibacanya sebagai kuih sera sera.

tergelak membacanya. gosh. bila lidah melayu, selama2nya akan lidah melayu!
but bila difikir2. sebenanrnya ini lah yang berlaku apbila kita tidak menitik beratkan soal ejaan perkataan bahasa melayu dalam kehidupan seharian, merujuk kpd sy juga, semestinya.
apabila terlalu banyak pencemaran bahasa berlaku, perkataan yang sah sah asing pun, selagi upaya akan cuba dibaca dalam bahasa melayu.
alamak, parah juga isu ni ya. saya sayang bahasa saya ini. tetapi saya sendiri secara tidak langsung menjahanamkan bahasa melayu.
nampaknya saya perlu menitik beratkan soal ejaan dalam tulisan saya lah.?


lirik.

When I was just a little girl
I asked my mother what will I be
Will I be pretty will I be rich
Here's what she said to me

Que Sera Sera
Whatever will be will be
The future's not ours to see
Que Sera Sera
What will be will be

When I grew up and fell in love
I asked my sweetheart what lies ahead
Will we have rainbows day after day
Here's what my sweetheart said

Que Sera Sera
Whatever will be will be
The future's not ours to see
Que Sera Sera
What will be will be

Now I have children of my own
They ask their mother what will I be
Will I be handsome will I be rich
I tell them tenderly

Que Sera Sera
Whatever will be will be
The future's not ours to see
Que Sera Sera
What will be will be
Que Sera Sera

dari kecil, hingga ke remaja, berkeluarga hinggalah bergelar ibu,
persoalan masa hadapan sering sahaja menjadi satu kerisauan buat kita.
seperti saya sendiri yang selalu tertanya-tanya, macamnalah kehidupan saya di masa hadapan. keluarga, kerja, rumah, itu ini. macam2lah.

semasa kecil dia bertanya kpd ibunya tentang masa depannya.
semasa berkasih, dia bertanya kepada kekasihnya tentang masa depan kehidupan mereka berdua.
dan kini bila sudah berzuriat, si anak pula bertanya kepadanya tentang masa depannya. soalan yang sama.

jawabnya apa?
whatever will be, will be.



unsur

ada satu unsur penting yang diterapkan melalui lagu ini.
yakni, beriman kepada qadha dan qadar
(abaikan lah bahagian dia berkasih tu.. :P)
beriman bahawa, segala perkara seudah ditentukan.
apa yang akan berlaku, tetap akan berlaku.

tidak kiralah samada,

Will I be pretty will I be rich
Will we have rainbows day after day
Will I be handsome will I be rich

semua itu telah pun dituliskan sejak sebelum kita dilahirkan ke dunia ini.

Que Sera Sera
Whatever will be will be
The future's not ours to see

ya, soal masa hadapan itu, kesemuanya milik mutlak Allah.
kita hanya mampu menjalani hari ini dengan sebaiknya, merancang tentang hari esok.
yang lain-lain, itu, seharusnya kita serahkan kepada Yang Maha mengetahui.
kerana, the future, is not ours to see.

entahlah, saya pun pelik mengapa. sy terasa sedikit "kepasrahan" dalam diri sy
lagu ini mengajar utk pasrah dan menerima sesuatu ketentuan itu dgn hati yang lebih terbuka. kerana, apa yang akan berlaku itu, ttp akan berlaku.!

wah. satu lirik lagu ciptaan manusia pun sudah punyai jawapan mengenai qada qadar, just imagine jawapan2 yang terkandung didalam alquran yang "ditulis" oleh pencipta kepada lagu diatas. infinity mungkin.!

hmm.....tiba-tiba sahaja otak saya buntu untuk menulis apa.
saya tahu saya mahu terus menulis, mengenai persoalan ini, qada dan qadar, tetapi, entah mengapa terbantut pula T_T
sejujurnya saya masih ada beberapa posting yang kekal sebagai draft.
taip2, tetapi akhirnya tersekat di tengah jalan, dan dibiarkan begitu sahaja.
nampak benar kita tiada kuasa, sekalipun dalam soal ilham. jadi apalah maknanya kita bersombong dalam sesuatu perkara kan.?

putus

disebabkan saya terputus kata-kata (sekali lagi. hhuhu)saya mahu kongsikan beberapa quote yang saya ambil dari sini, silalah ke laman itu, its worth reading.

Imam Al-Khathabi telah berkata:

‘Ramai orang mengira qada dan qadar adalah pemaksaan Allah ke atas hambaNya dan manusia hanya mengikut apa yang telah ditetapkan oleh Allah. Sebenarnya pandangan yang seperti ini adalah salah kerana takdir adalah ketetapan Allah berdasarkan ilmu Allah yang Maha Mengetahui tentang kejadian yang akan berlaku berhubung semua perkara..’ Pengetahuan Allah tentang sesuatu perkara tidak akan mempengaruhi kehendak hamba itu.”

Hukum sebab musabab atau sebab akibat adalah takdir.
Manusia dapat menolak takdir dengan takdir yang lain kerana kesemua itu telah dicipta dan ditetapkan oleh Allah bagi manusia.
Justeru, takdir lapar dapat dihilangkan dengan takdir makan,
takdir dahaga dapat dihilangkan dengan minum
dan takdir mengantuk dapat dihilangkan dengan tidur.
Mengikut sebuah riwayat yang sahih, khalifah Omar Al-Khattab ra enggan memasuki kampung tertentu di Syam kerana ketika itu ia sedang dilanda wabak taun.
Sahabat Abu Ubaidah ibn Jarrah ra bertanya kepada Omar ra:
“Mengapa kamu lari dari takdir Tuhan?’
Omar ra menjawab: “Aku lari dari takdir Allah kepada takdir yang lain.”

(Tarikh At-Tabari)

“Keputusan di sisiKu tidak akan berubah dan Aku sekali-kali tidak menzalimi
hamba-hambaKu.”

(Surah Qaaf ayat 29)

“Allah menghapuskan apa yang Dia kehendaki dan menetapkan apa yang Dia kehendaki dan di sisi-Nya terdapat Ummul Kitab.”

(Surah Ar-Ra’d ayat 39)

apapun, kepada saya sendiri yang terfikir-fikir mengenai keputusan Alevel saya dan juga buat kalian, usahlah risau.
belajar-belajarlah untuk mengimani qada dan qadar,
seperti pesan lagu ini,

que sera sera,
what will be will be,
the futures not ours to see!

maaf terbantut,

kata hati : nak try tonton the man who knew too much

baju

posting kali ini adalah untuk mereka2 yang tercari2 dari mana boleh didapatkan baju2 yang proper. (fokus kpd Tshirt Labuh)

to gurlys, posting kali ni, khas utk kalian.
for guys, boleh je tgk2, kutlah mahu belikan utk ibu/kakak/adik/isteri/anak.

Shah Alam

buat mereka yang tinggal di shah alam atau area2 selatan, sy tahu cukup mudah untuk dapatkan baju2 yang selesa di pakai. tiada masalah lah.
ttp utk mereka2 yang tinggal di kawasan lain, esp di kulim ni,
beleive me, susah nak cari baju yang selesa.

i love baju. itu sy akui.
syukur sahaja sy dididik untuk belajar mengurus wang, jika tidak, mahu sahaja segala wang habis dibelanjakan. betul, tak tipu.

sy tahu mungkin ada di kalangan sahabat2 yang sudah pun mula untuk menyiapkan sedikit2 baju atau barang2 sebelum berangkat ke luar negara september akan datang ni, jadi, hari ni, sy ingin kongsikan beberapa laman yang, menawarkan pakaian2 yang, sesuai utk dipakai di luar rumah.

sebelum tu, satu kelemahan online shopping adalah, kita perlu mebayar harga kiriman pos. dan, kita tidak dapat tawar menawar harga.
but bagi kita2 yang mmg susah sgt nak dapatkan baju2 yang selesa,
i guess its not a big deal afterall. (at least for me.)

Tshirt labuh.

untuk mereka yang gemar t shirt labuh, well, saya ada beberapa cadangan. tak semua design dalam satu2 collection itu sy sukai. yelah, lain orang lain tastenya kan. i'll attacth design yang sy suka. Sila klik pada subheading utk terus ke laman web yang berkenaan.

Nauwar Collection

sy kenal jenama ini semasa malam sy mendengar talk bertajuk "hijab" satu masa dahulu. malam bersejarah sy tu lah. hehe.
sy tidak mebelinya, ttp shbt sy membelinya. kainnya elok dan cantik, tangan bercuff dan harga reasonable. rm36. ttp jika hendak order, make sure kalian order saiz yang lebih besar daripada saiz badan kalian kerana potongan baju ni kecil sedikit.



Aqeela Collection

yang ini, sy tidak pernah mencuba. sy terjumpa baju ini di getgorgeous.com.
i like the sweet colour, dgn sulaman ringan dan simple di bajunya, and ofcourse, the cuffed hand. sy suka design ni. nanti tiba2 kalau teringin nak beli, i'll pick this design. for sure! :)

TNK


sy ada 2 pasang baju TNK. satu itu plain tanpa corak, bercekak di tangan, sedikit butang di tepi, dan tali yang boleh diikat kebelakang. dibeli di ole2 shah alam. (yes! tiada kos penghantaran ^^)

TNK adalah jenama dari indonesia, tidak terlalu labuh seperti tshirt2 labuh biasa yang mencecah lutut, ttp masih menutup punggung.

asalnya, sy ada sepasang baju yang sperti diatas, berwarna turqoise pekat utk sy sendiri ttp akhirnya diberi kepada kakak sulung saya.

"ijjlal, tlg la carikkan lagi baju cam ni tak labuh sgt. kawan kaklong pun nak. Tshirt biasa tu labuh sgt"

thanks to TNK, kaklong saya sudah mula mahu memakai baju labuh. :)
tak semua orang yang mahu memakai tshirt labuh sperti tshirt2 labuh biasa, and for those yang begitu, this tshirt sangat sesuai utk anda. labuhnya atas lutut, ttp menutupi pinggul. sedang2 elok sahaja.

saya sgt sukakan material kainnya yang berkualiti, tebal ttp tak panas, lembut di badan dan, yang penting sekali, x cepat kedut! ^_^ and, salah satu sebab kenapa sy suka TNK adlaah kerana, potongannya spt blouse ttp bermaterial kain tshirt.

design2 nya, erm, tak banyak yang berkenan di mata saya. kerana most design agak "meriah" dan "sarat" dgn hiasan. tapi, okeylah..

Hilyah Collection

Hilyah adalah brand yang tidak asing bagi penggemar tshirt labuh.
generally, kainnya berkualiti cuma.... cepat nampak buruk.
sy ada membeli baju hilyah, just after 2 atau 3 kali pakai, sudah berbulu di bahagian punggung (kesan duduk) dan getahnya sudah longgar. daaah nampak buruk. T_T.
satu perkara yang pelik mengenai hilyah ini adalah, di sesetengah design bajunya, lengan baju adalah sedikit pendek. jadi perlu pakai handsock.

baju pertama dibeli semsa carnival sains dan matematik di intec dahulu. again, no delivery cost :D

Sumayya Collection

i bet my usrahmate masmuna wud love this!

eh eh. suka la baju tentera ni. comel. :D
ok, kali ni jenama sumayya pula. material kain dia berbeza dari tshirt2 lain. jenis apa pun sy tak tahu lah, tp yang pasti, ianya strecthy, dan... sejuk, dan... again, tak cepat kedut. bagi yang kurang rajin menggosok, then, sumayya collection suits you. ;)

sy ada sepasang baju sumayya, juga dibeli di ole2, tanpa delivery cost.

Brotherhoodarts

for peeps, brotherhoodarts is indeed a popular one.
design2nya dekat dengan remaja. simple yet cute.
harganya pun reasonble sgt.
kainnya selesa dipakai, but somehow, kain baju utk design baru sedikit berbeza dgn kain baju utk design lama, dan lama kelamaan printing di baju akan pudar.
kelemahan order brotherhoodarts ini adalah, lambat sgt nak dapat baju nya.
yelah, macam pisang goreng. selagi xda stok selagi tu lah x dpt bajunya..

penutup

itulah beberapa collection yang sy jumpa di internet, juga antara yang sy sendri pernah beli dan pakai.
honestly, jika diukur pada keselesaan memakai, sy prefer TNK bebanding yang lain.(Aqeela dikecualikan. sbb tak pernah mencuba) kalau sahaja TNK tawarkan design yang lebih simple seprti Aqeela, kan bagus.

apapun halnya, antara Tshirt labuh dgn blouse labuh, saya tidak akan berfikir dua kali untuk memilih blouse labuh. sy lebih sukakan sesuatu yg, erm, simple, lembut, bersulam, berkerawang2. ala2 east india. (but east india stuff is way out of budget. membazir yang amat) its hard to have those kind of element di Tshirt. Tshirt sedikit sporty. lagipun Tshirt mengikut bentuk badan, sebaliknya blouse tidak mengikut bentuk badan.

apapun pilihan pemakaian kalian, just make sure, pelihara apa yg patut dipeliahara.
baju2 saiz XS, nonsleeve, atau apa2 yang berkaitan dgnnya tu, pakai kat dlm rumah cukup lah ya. letakkan sesuatu pd tempatnya.berlaku adil juga namanya tu tau. :)

kongsi-kongsi,

kata hati : bila la mampu nak posting sesuatu yang berisi ni

malam tadi sy tidak dapat melelapkan mata.
tidur lewat 4 pagi dan bangun kembali jam 6 pg.
7 pagi terus ke sekolah utk membantu guru2 di bahagian dapur.
dan, memerah tenaga di sana.

balik rumah, kepala dah berpinar2, terus collapse, dan........

sy mimpi.

sy mimpi sy ditembak.
oleh seorang pemberontak yang menjadikan saya sbg tahanan.
pemberontak itu menembak randomly. dan kena pada bahagian kanan perut saya. memang horror.
sy dihantar ke hospital oleh guru-guru saya,
ttp rupa2nya tersilap masuk hospital.
termasuk ke satu shopping complex yang berkonsepkan medical field.

what the...?
seems that apa yang saya lalui dalam dua tiga hari lepas,
terkumpul dalam satu mimpi.

ni lah akibatnya tak baca doa sebelum tidur.

another pointless post,

Dengan namaMu Ya Allah, Maha Pengurnia nikmat..
Maka limpahkanlah kpd kami yaAllah, nikmat iman..

"ijjlal, ijjlal. "
seperti ada orang yang memanggil nama saya, jelas tak jelas. sy endahkan.

waktu tu, sy ke kedai pesembor kodiang utk mebeli 2 bungkus mee goreng mamak, di pesan oleh ayahanda saya.
sy bukanlah penggemar mee goreng mamak, ttp, di kedai ini, selera sy kena. kalau kalian ke kulim, make sure kalian ke sini utk merasa mee goreng mamaknya yang, sedap!

senior

kedai itu milik ibu bapa kpd senior sekolah sy semasa di taman selasih.
kini perniagaan pasembor kodiang diwariskan kpd abdul razak, senior sy itu.
sy jejak sahaja kaki , abdul razak memberikan senyuman kpd sy.
sedia menyambut dan menerima pesanan, dan terus ke tempat memasak.
mee goreng mamak on the way!

panggil

"ijjlal.." sekali lagi nama sy dipanggil.
sy kalih2. tercari2 dari arah mana sy dipanggil.

di satu ceruk meja bulat, seorang gadis mamak bertudung putih, (agakan sy, gadis itu adalah adik kpd abdul razak.)
beliau datang menghampiri, menghulurkan salam, dan tersenyum.
"ijjlal... lamanya tak jumpa.."

sy menyambut salam, dan membalas senyuman.
dalam hati; "ahh sudahhh... ni siapa pulak ni....? sebaya ke junior ke ape?"
malu utk mengakui yang sy lupa siapa gerangannya gadis bertudung putih itu, sy membalas dgn lakonan,

"a'aah.. lama tak jumpa.. sejak sekolah dulu kan?" *ish2*

sy paling tak suka, bila orang menegur sy, ingat nama sy, ingat wajah sy, ttp sebaliknya sy, tidak ingat nama mereka, tidak ingat wajah mereka!
tuhan sahaja yang mengetahui betapa besarnya rasa serba salah saya waktu itu.

sy percaya, gadis itu merupakan bekas pelajar taman selasih juga.
sy yakin mengenai itu. cumanya, sy tidak dapat recall siapa. junior atau sebaya. kerana beliau membahasakan dirinya sbg "saya.". lazimnya, hanya junior yang membahasakan diri sbg "saya". jika sebaya, biasanya, dibahasakan diri sbg "kami".

minum

sahabat sy itu, mengajak sy duduk di meja bulat yang berhampiran. kami bersembang macam dah bertahun kenal. tanya perkembangan itu ini, macam2 lah.
tiba-tiba beliau bertanya
"ijjlal, nak minum apa?"
sy tidak bercadang utk memesan apa2 minuman. target sy hanya utk memesan 2 bungkus mee goreng mamak.

"x, nak pesan mee goreng je"
"aish, xpe, saya nak belanja" balasnya.

sudah. lagi sy tak suka bila berhadapan dgn situasi begini.
memanglah sy akui sy sedikit gembira dgn tawaran tu. (hehe) but hey, jgn ambil kesempatan!
beliau sgt2 bersungguh mahu belanja minum"lama tak jumpa." katanya.

akhirnya sy mengalah. awalnya sy hanya mahu sky juice. but then beliau berkeras agar sy memesan minuman lain.
"teh ais boleh jugak." malunya saya.!
tp dalam malu2, keluar juga pesanan teh ais satu.
malu2 kucing sungguh. ee ijjlal, ijjlal.

tidak lama selepas tu, teh ais yang memikat hati tiba di meja. bukan teh ais semata2 tetapi teh ais tarik. berbuih2. sungguh mengancam.

(gambar hiasan. )
mine was similar like this. hebat!

sy yg tadi awal2nya malu2, terus sahaja "menyerang" teh ais tarik.
subhanallah. sedapnya.
kebetulan memang sedang kehausan. sebelum tiba di kedai ini, sy keluar ke pasar malam dan menyinggah ke landmark kulim. mana tak hausnya.

siap

sembang2 akhirnya mee goreng pun siap.
beliau datang kpd sy dan meyerahkan satu plastik biru berisi mee goreng mamak.

"ni, sy belanja hari ni."

O_O. please, jgn buat sy macam ni....... :(

"ish, jgn lah macam tu. tadi air ni dah belanja, takkan mee pun nak belanja.? tak boleh tak boleh"

kali ni bukan malu2 kucing, tapi benar2 menolak.
sahabat sy itu, punca nafkahnya adalah daripada perniagaan. kini, beliau mahu senang2 beri sy, orang yang tidak ingat pun siapa namanya, bagaimana wajahnya, teh tarik free dan mee goreng mamak free?
sy tahu sy mmg pantang dgn mana2 pelawaan, lebih2 lagi makanan free.
ttp utk mengambil kesempatan, owh tidak. sy masih tahu dan sedar batas2 menerima sesebuah pelawaan.

atas dasar apa beliau mahu memberi makanan free.?
atas dasar "kawan lama?"
atas dasar, "lama tak jumpa"?
usahlah begitu.. bertambah2 besar rasa bersalah saya ni nanti!

akhirnya, beliau kalah, dan menerima bayaran dari saya.
"berapa ringgit ya?" sy kurang arif dgn harga mee goreng mamak di situ kerana lazimnya, ayahnda sy yg akan membeli. bukan sy.

"rm4.60 utk dua bungkus" jawabnya.
sy memberi rm5 dan baki 40 sen sy terima.

sebelum pulang, terima kasih sy ucapkan, menyalamnya, dan sempat lagi sy mengangguk dan memngangkat tangan kpd abdul razak.
benar2 macam kawan lama, yang dah lama tak berjumpa.

pulang

pulang ke rumah, sy menyediakan hidangan utk ayahnda yang waktu itu sedang menunggu di atas.
hari ini hari cerita korea di saluran KBS world. mmg tak boleh kacau
jadi, makanan itu perlu di bawa ke atas.

sy membuka plastik biru berisi 2 bungkus mee goreng mamak yang dipesan.
"astaghfirullahalziimmmmm!!"
sy terjerit dgn istighfar.

kenapa?
dalam plastik biru jernih itu,
ada 3 bungkus mee goreng mamak.

malu dan terharu,

kata hati :
1. hingga kini sy tidak tahu nama gadis mamak itu. :(
2. sy perlu belajar utk ingat wajah dan nama orang
3. betapa besarnya rezeki Allah buat sy.
4. speechless. sy malu. sy malu. sy malu. sy malu dgn cara Dia memberi rezeki kpd saya. tak pernah putus. sy malu. terdetik sedikit shj dalam hati, tak lama lps tu selalu sahaja dapat. sy malu...

layakkah sy yg hina ini mengucapkan kata ini.? ------ I Love You, Allah.. :'(

Dengan NamaMu Ya Allah, Yang Maha melembutkan,
Maka lembutkan akannya hati-hati ini.........

Queen

ok. as mentioned, sy ke penang island.
kali ni benar2 ke penang ya. bukan penang sebelah rumah, ttp penang di pulaunya. ;)
to be precise, sy , bonda, dan ayahnda ke queensbay mall penang.
queensbay mall ni boleh diibaratkan sbg midvalley megamall. tapi rasanya midvalley lagi besar lah. its popular kerana tereletak ditepi laut dan dibina diatas tanah yang ditambak. kedudukannya benar2 bertentngan dgn pulau jerjak.

geram

geram betul melihat sale yang mencecah 70%.
baju. wow.! beg, wow! skirt, wow! dan seluar baldu berwarna kelabu yg sy cari2. wow!
kesemua ditahan. kesemua cuba untuk diendahkan. sbb kesemuanya bukan satu keperluan. just, yelah, perempuan kan... :P

dalam purse sy itu, tidak lebih dari 2 keping note rm50, dan beberapa keping note rm1. waktu2 begini perlu berbelanja dengan bijak. wang di dalam CIMB pun sudah kekeringan. sebahagian besar sudah cepat2 saya curi dan simpan ke dalam tabung haji. menabung, untuk masa depan. :) dan utk saat kecemasan, semestinya.

setiap semester, sy tidak akan lupa utk meninggalkan sedikit portion wang biasiswa utk di simpan. awal2 sudah di asingkan agar jika sekalipun sy terlebih belanja, sy tahu sudah ada wang yang disimpan. tidaklah wang biasiswa sy habis begitu sahaja. kan?

borders.

enough said.
akhirnya ke kedai buku borders, utk apa lagi, mencari maryamah dan kite runner.
sy tidak meletakkan harapan tinggi. khuatir nanti kecewa dan terbeli benda yang bukan2, (seperti semalam. :P)

memasuki borders, terus ke information center, an, as expected, maryamah tiada dalam senarai stok buku. tapi.... The Kite Runner ada!
x dapat maryamah pun x mengapalah.. The Kite Runner pun jadilah.
lebih baik daripada tiada langsung, kan?
sy terus menerima buku tersebut, membayar, dan melangkah keluar. receipt buku sy simpan elok2. mahu claim dalam income tax.

ok, dah dapat buku, so, maknanya, makan time!

menu pilihan hari ni, fish and chip di manhattan fish market. kali terakhir menyantap fish and chip adalah semasa meraikan ulangtahun perkahwinan ayahnda bonda dan kaklong serta abg long.

while waiting, sy x melepaskan peluang utk membelek2 the kite runner.membelek2 sahaja. enggan membaca dari awal, takut tersangkut. harry potter masih belum dikhatamkan. sy x sanggup utk curang pada adik harry potter kita ;)

senyap terus dah dpt ni.

promo

kepada penduduk kulim atau kawasan sekitar, kalian dijemput hadir ke ceramah istimewa sempena isra mikraj, anjuran surau riyadussolihin Taman Cengal. :)

Tajuk : Isra dan Mikraj : satu perspektif sains
Penceramah : Dr Jamnul Azhar Mulkan Tarikh :
Isnin, 20 Julai 2009
Tempat : Surau Riyadussolihin, Taman Cengal.
Agenda : solat maghrib berjemaah, dan dijadualkan bermula talk jam 8.15 malam.

saranan saya, ayuh, marilah, anda tentu tidak menyesal.
sy pernah menghadiri seminar khas mengenai isra mikraj dan penyampainya juga Dr Jamnul Azhar.
dulu sy perlu bayar utk mendengar seminar ni, ttp kali ini, khas sempena isra dan mikraj, ianya percuma sahaja. mmg tak rugi.

jumpa disana. :)

kata hati :
-maryamah dah ada di populer pacific. thanx nadia atas makluman. :) tp.. bila nk pergi sana?
- kalaulaahh rumah sy terletak di kawasan melayu. kan seronok..

saya pernah bercerita mengenai seorang auntie india bunga di pasar kulim.
hari ini, kami bersapa lagi.
lama benar rasanya sy tidak bersua muka dengannya.
masih ingat lagi auntie kpd sy ya. dari jauh auntie sudah senyum ceria. :)
tangan dihulur, dan auntie menyambut salam.

"sy tgh cuti skrg ni auntie. tunggu result exam."
"exam? bila result keluar?"
"bulan ogos auntie."

auntie senyap, seolah2 memikirkan sesuatu.

"bulan ogos? dah puasa kan?" auntie senyum sungguh2 dgn semangat.
doa sama tuhan banyak2 ya. doa banyak2 tau"

katanya, sambil tangan diangkatmembuat gaya berdoa.

tergelak saya. auntie boleh tau ogos sudah puasa?
seorang wanita india beragama hindu menjual bunga, boleh tahu ogos ini kita akan menyambut ramadhan?
pekanya dia..
siap suruh sy doa banyak2 pula tu. tahu bhw bulan puasa itu bulan yang mulia.

hmm..kalau sy tanya kepada kalian,
bila kita akan berpuasa, dapatkah kalian menjawab?
kalau sy tanya kpd kalian, bila kita akan sambut isra mikraj, tahukah kalian?

ha.. habislah.
kalah dgn auntie saya tu tau! ;)

sembang jumaat,

kata hati : petang ni akan ke penang island. harap2 dapat bertemu dgn maryamah.

Dengan NamaMu Yang Maha Memperlihatkan..
Maka, Perlihatkanlah kepada kami..

note : beware. another long and pointless post.

slow
hari saya semakin perlahan.
gerak kerja tubuh saya semakin gemalai.
sudah hampir sebulan sy meninggal intec,
dan tinggal lebih kurang 4 minggu hingga keputusan A level keluar.
owh tuhan....

sy tahu sy sedang mengadu.
dulu pun pernah mengadu.
asyik2 mengadu. hal yang sama.

ok, ok lahhh...
sudah2lah sy mengadu dgn kebohsanan di rumah. kasihan kalian. ;)

penang.!

percaya atau tidak, hari ini sy ke penang.
ya, ke penang; mencari novel maryamah karpov.
sila lah geleng kepala dgn senyuman ya.?
beginilah sy. jika benar2 sy sukai sesuatu itu, akan sy usahakan.
takkan sy lupakan.

namun,
apa yang kalian tidak tahu adalah, rumah sy ini berada di sempadan pulau pinang.
jadi, apabila sy mengatakan sy ke penang, sebenarnya, ia hanyalah kurang dari 10 minit dari rumah sy. (rumah sy terletak di sempadan bukit mertajam, pulau pinang. dan tempat sy mencari buku itu dalam... 30+minit dari rumah)
boleh main lompat2 kaki, sekejap di kedah, sekejap di penang.
haaiii... setekad2 sy, tidaklah sampai sy membuat kerja sia2.
menghabiskan masa, wang, minyak, ke penang semata2 utk mencari novel?
owh tidak..

tujuan asal ke negeri sebelah adalah kerana, bonda mengajak sy keluar. ya. gurls day out. lebih kurang begitu. :) sweet kan? hehee

keluar.

"adik, esok mama balik awal. jom keluar nak?"

setiap hari, bonda sy akan pulang lewat 3-4ptg.
ayahanda sy pula, 6-7ptg.
sahabat sy sememangnya internet dan buku2.

sy kurang rajin mengemas rumah.
mengemas rumah dalam erti kata mengelap itu ini dgn sukarelanya.mengelap kabinet dapur depan belakang, kabinet 5 bilik tidur, bunga2 kaca, bunga2 hiasan.
owh.. sy mmg tidak rajin bermain dgn aktiviti lap mengelap ini.
kalau tidak diminta, sy jarang mahu membuat. (dah tu mengadu xde benda nak buat.? ish2 :P )

mungkin mengerti; anak bongsunya ini tak tentu arah terperap di rumah,
bonda memujuk sy dgn mengajak keluar. tambahan pula sudah beberapa hari ayahnada sy tiada dirumah. ke kuala lumpur katanya. enggan bertanya dgn lebih mendalam, sy membiarkan pemergian ayahanda dgn harapan beliau selamat kembali.

keesokan harinya (yakni hari ini), sy menelefon kembali bonda sy. kerana malam tu, bonda cuma bertanya sekali lalu tanpa memberi sebarnag confirmation.

"mama, petang ni jadi keluar tak?"
"mm.. tu yang mama nak cakap tu. mama ada mensyuarat. x jadi keluar"

owh. ok, takpelah. walaupun ada juga berharap utk keluar pd petang tu, tp, sy sentiasa utk cuba mendidik diri sy agar tidak terlalu bergantung pada apa yang dijanjikan oleh seseorang itu. bunyi macam pernah terasa hati je ya sy ni?

:) well, pengalaman hidup. itu shj yang mampu sy katakan.
pengalaman mengajar, utk, mengharap yang sekadar sahaja pada kata2 manusia.
jika dipenuhi kita bersyukur, jika tidak dipenuhi, maka cuba utk memaafkan.
dan sesungguhnya kemaafan itu lebih hampir kepada taqwa. (walaupun sbnrnya lebih senang berkata2 drpd melaksanakan.)

maka, sy pun teruskan kerja2 mengemas sy. memadamkam "aktiviti keluar dgn mama" dari list harian sy. kotak2 biru putih double A yang bertingkat2 sy buka dan segala isi di dalam kotak itu sy keluarkan, kemaskan, lupuskan mana yang tak patut. selesai.kotak yang baru sy terima beberapa hari lepas. kotak yang penuh berisi dgn barang2 semasa di kolej dahulu.

tiba2 dlm jam 1.45, telefon rumah berdering.

"dik, nak keluar tak? pukul 2.30 mama ambik ya.?"
"eh, mama tak penat ke?"
"rileksla. nanti 2.30 mama ambil"

serba salah jadinya. mmg lah mahu. tipu kalau sy katakan sy tak mahu keluar.
sy tahu bonda sy letih. tahu sgt. sejak akhir2 ini bonda sibuk dgn urusan hari ucapan sekolah. pulang rumah pasti tidur kepenatan.
tapi bila fikir, ayahanda pun tiada dirumah, sy mengiyakan ajakan bonda. lagipun, kan bohong tu berdosa. :P

kasihan pula dgn bonda sy.
itulah sy. asyik2 mengadu bosan duduk di rumah.
sekarang; lihat sahaja apa yang telah sy lakukan.
bonda mengendahkan penatnya untuk melayan kerenah sy.
kerenah seorang anak. seorang anak; yg sudah pun berusia 20 tahun?
ijjlal,.. ijjlal.....

moral : sila matangkan diri.

kamdar

kami ke kamdar. bukan mencari kain pasang untuk baju raya, ttp mencari kain untuk membuat tudung saya. :) (tengok tu. untuk sy lagi?)

sy hanya mempunyai 6 helai tudung labuh yang mana hanya 3 helai yang sesuai untuk dipakai. sudah banyak kedai di kulim sy pergi, namun tiada satu pun kedai yang menawarkan kain tudung yang sesuai. keliling kulim. cakap sahaja kedai mana yang belum pergi. semuanya sudah dikunjungi. namun kesemuanya tiada pilihan. tiada permintaan mungkin.
warna yang ditawarkan adalah warna2 yang terlalu terang. merah terang. coklat pekat. hijau menyala. aduhai... sedangkan warna2 sy adalah warna2 pastel. susah juga mencari kain tudung ni ya.?

ke kamdar, dgn harapan akan temui kain tudung, namun hampa. kain yang ada juga seperti di kulim..keras. tidak sesuai dijadikan tudung. lama juga berpusing mencari. akur, kami keluar dari kamdar.
bonda mengajak ke satu kedai lagi. pada mulanya sy cuma kata "takpelah kalau xda." sy sendiri tak pasti samada sy putus harapan atau kasihan melihat bonda berjalan. atau kedua2nya. but bonda insist. dan kami pun terus berjalan ke kedai yang dimaksudkan. Alka Ria

kedai Alka Ria terletak di seberang jalan, dan kami dikehendaki melintasi jalan raya. jalan di bukit mertajam ini, sama sibuknya seperti di shah alam. (atau mungkin lebih sibuk). silap langkah, maunya kita akan dilanggar.
laluan zig zag crossing ada disediakan. asalnya bonda mahu melintas terus untuk ke kedai. ttp sy menahan.

"jom la guna tu. sana.."

sebelah tangan memeluk lengan bonda, sebelah tangan lagi menunjuk ke arah zig zag crossing. bonda sy mencemik sedikit.


pada kedudukan kami, Alka Ria benar2 berada bertentangan. kalau melintas sekarang, mmg terus sampai. tp sy ini pengecut orangnya. :P nak juga guna zig zag crossing wlaupun perlu berjalan sedikit.
bonda sy pula, seorang yg jenis mahu cepat. hingga melintas jalan pun mahu cepat. xpelah. peranana anak2 lah untuk memerhati dan memantau.
dlm pada mencemik muka, akhirnya bonda akur dgn ajakan sy.

di shah alam, jarang sekali orang mahu berhenti di zig zag crossing.
tp disini, to my surprise, kereta2 sudi berhenti dan memberi isyarat agar kami melintas. dari luar seperti kereta bujang racing bertampal sana sini, dgn hiasan luarannya yang memang rock habis. tp rupa2nya, yg dalamnya, yakni si pemandu, sgt beradab di jalan.

sy tak pasti samada ianya rezeki kami bertemu dgn orang2 yg berhemah. sy ambil ianya sbg tanda bhw Allah sedang mempermudahkan urusan sy. alhamdulillah. :)

selepas melintas, mama berkata kpd sy.
"senang lalu zig zag ni. kalau orang langgar dia kena saman"
sy ketawa dlm hati. pulak? hehee... layan sahaja lah.

moral:
- peraturan itu utk memudahkan. bukan utk menyekat. gunalah zig zag crossing tu.. kalau kena lannggar, dapat jugak saman. ;)
- dalam baik, luar pun akan baik. --> hati. :)

Alka Ria

masuk melangkah ke Alka Ria, berdebar2 pula sy jadinya.
ada ke tak. ada ke tak. lama mencari kain tudung tak dapat2. ada ke tak....

"kain tudung ada kat tingkat atas cik."
tangga di cari dan selangkah demi selangkah anak tangga dinaiki....
debaran terus terasa. dub. dab. dub. dab.
mata sy meliar2 mencari. di mana yaa bahgian kain tudung...
dan. .. akhirnya...
itu dia. itu dia!
apa yang sy lihat jauh lebih baik daripada apa yang sy harapkan.!

kain tudung berwarna lembut dari pelabgai warna. bergantung2 dengan penuh tersusun. ada yang gantung, ada yang tidak digantung.
dari putih kelabu oren ke pink. pelbagai warna, pelbagai tone!
subhanallah....

tersengih2 sy melihat deretan kain tudung. hilang penat berjalan dan "memori" mencari tudung di kulim. semua terhapus apbila meilhat deretan2 tudung2 yang sudah lama dicari. bonda membenarkan sy bebas memilih. utk mengambil mana2 tudung yg sy mahu. wuhuuhuuu.. malu sy. :P
owhh bonda pun turut sama membeli tudung untuknya.
lepas ni kita share nak mama?

tersengih2

moral : keinginan yg tercapai setelah melalui pelbagai jalan sukar akan terasa extra manis. alhamdulillah..

Jusco.

selesai ke kamdar dan alka ria, mama mengajak ke jusco.
yea.. jom jom. ke jusco bandar perda. :D
dalam kepala sy, terus terbayang satu2nya kedai buku yang terdapat di jusco itu.

"pergi kedai popular. cari maryamah karpov & The Kite Runner!"


tak pernah rasanya sy beritahu kalian kan?
bukan maryamah karpov sahaja yg sy cari,
ttp juga The Kite Runner tulisan Khaled Hosseini.
sudah lama sy dengar buku The Kite Runner tu. cuma tak terbeli2.
entah kenapa sekarang baru teringin benar nak membaca buku tulisan khaled hosseni tu. well, mungkin antara sebabnya adlh sy sedar english sy makin teruk dari hari ke hari. membaca satu novel english memakan masa jauh lebih lama berbanding sebuah novel melayu berketebalan sama.

sampai

secret recepie treat for mama.

jalan2 sana sini, singgah tgk itu ini,
makan itu ini,
duduk2 sembang2 dgn lamanya, akhirnya sampai ke populer.

kedainya tidak lah besar mana. kedai buku landmark di kulim jauh lebih besar daripada kedai ni.
dalam hati sy dah berbisik. "macam xde je gayanya ni"
cari2.. mmg tak jumpa. akhirnya sy pergi bertanya melalui perkhidmatan bookfinder.
lama sy tunggu. sabar.. sabar.. demi maryamah. demi kite runner.
orangnya pun sudah lesap kemana.

"buku kite runner ada satu, tapi tak jumpa lah dik. buku maryamah takda."

owh.. tidak.. kecewa2. sampai ke penang pun xde buku maryamah. kite runner pula menyembunyikan diri. dek kerana tersedih seketika tidak dapat mebeli 2 buah buku yang diinigin2 kan, sy "menebus" kekeccewaan dgn membeli sesuatu yang .. entahlah. nak kata berguna tidaklah berguna sgt. tapi comel, pada mata sy. (teruk kan?) lain yang dirancang, lain pula yang dibelinya. bertuah, sungguh.

penebus kekecewaan

sambung.

melnagkah keluar dari populer dgn separuh hati yang kecewa, (separuh lagi dah tertebus dgn belinya benda allah atas ni)
kami bersiap2 untuk pulang. waktu tu sudah pun dalam jam 6.30 ptg.
terus turun bawah, dan mencari pintu keluar.
asalnya mahu ke pintu lain, tp sy terbawa bonda ke pintu keluar yang lain.
dan saat melangkah itu, dari jauh, bonda terlihat satu figura yang sgt sgt dikenali.
bebaju kemeja ungu pekat, berseluar hitam,dan bersandal coklat pekat.
eh.. itu..... ayahnda saya!

terkejut benar. benar2 terkejut. siapa sangka akan bertemu dgn ayahanda sy di jusco bandar perda ini? mmg satu kejutan yang tak terhingga.
selalunya kita akan gembira apabila bertembung dgn ahli keluarga kita di sesuatu tempat, ttp waktu itu, hanya kejutan yang sy rasai.

masing2 tidak dapat menyembunyikan rasa terkejut masing2.
kami terkejut melihat ayahnada. ayahnada terkejut melihat kami.
rupa2nya ayahanda habis awal mensyuarat dan bertolak pulang ke rumah tengahri tadi. singgah sebentar ke jusco utk mencari barang.
utk menyelamatkan keadaan kedua2 pihak yang masih terkejut,
sy mengajak bonda masuk kembali bersama2 dgn ayahnada.
wah. 2nd round pula ke ni? benar2 berjalan lah sy hari ni! :P

ayahnda ke digital bay, dan mencari wireless route.
devvice yang membolehkan talian internet dirumah sy ini digunakan secara wireless kpd semua orang. wahh menarik. seronoknya sy. bolehlah online dimana2 lepas ni. kat dapur pun boleh. :D

dalam pada ayahnada sy sibuk dgn router nya, sy menyelit2 satu pendrive 8GB.
sambil mengenyit2 mata dan terssenyum2, pendrive itu dihulur kpd ayahnda.

"belanja ijjlal ya?"

sy meletakkan pendrive diatas kotak router, buat tak tahu dan terus berlari pergi. :D ya, sy tahu sy teruk. ttp bukan senang utk menyelit2 begini.
sebelum ni sy pernah membeli sebuah pendrive 8GB. dibeli dari seorang kenalan di intec. mana tahu rupa2nya ia bukan original. baru sy perasan pendrive itu tiada nombor bersiri. dan kini, ianya sudah tidak dapat digunakan lagi... melayang wang saya. sebab itu lah sy menebalkan muka menyelit2 minta dibelikan.
peluang sekali seumur hidup ni. :)

moral : expect the unexpected. be rational. sila pandai ambil kesempatan. Opportunity only knocks once

makan

apa kena dgn ayahnda sy pun sy tak tahu?
cheff of the day. (ye lah sgt)

hari diakhiri dgn sesi makan..
menu pilihan adalah steamboat Johnnys restaurant.

pulang.

kami pergi dgn satu kereta, ttp pulang dgn dua kereta.
ketika pergi sy bersama dgn bonda, ttp ketika pulang, bonda bersama ayanhda.
i insisted, agar bonda pergi pulang bersama ayahnda, sementara sy drive kia.
aish..
bagilah peluang bonda dan ayahnda berdua2an . bila lagi kan?
sy ni supporting jugak tau. :P

rupa2nya, sedar tak sedar, rupanya pukul 9pm juga baru pulang rumah.
nah. nak sangat keluar rumah. sampai ke malam sungguh keluarnya.

bilik

sy kini sedang berada di bilik, melayari internet secara wireless. :)
pulang2 shj rumah, terus setup device, dan terus dapat digunakan.
kini tak perlu lagi berebut2 menggunakan internet. semua orang boleh guna.
teknologi zaman sekarang... canggih betul lah.

novel.

sbg penutup, sy sertakan petikan dialog lintang dalam novel maryamah karpov.
masih tak puas hati kerana populer tidak mempunyai maryamah dan the kite runner.

sy membuka laman web mph.
mph sudah ada.! mph sudah menjual maryamah karpov!
nak order online boleh ? atau.. lebih bagus kalau sy bersabar sahaja dan tunggu bulan 8 apabila sy sudah turun bukit jalil.?
*tutup mata*.

"Jika dulu aku tak menegakkan sumpah untuk sekolah tinggi-tinginya demi martabat ayahku, aku dapat melihat diriku dengan terang sore ini: sedang berdiri dengan tubuh hitam kumal, yang kelihatan hanya mataku, memegang penyodok menghadapi gunungan timah, mengumpulkan nafas, menghela tenaga, mencedokinya dari pukul lapan pagi sampai maghrib, menggantikan tugas ayahku, yang dulu menggantikan tugas ayahnya. "

nak order lah.
:D

acah-acah,

kata hati:

1. banyak betul rezeki sy. dimanjakan sgt.
2. selamat ke brunei kakak! ole2 utk ijjlal yea.

Bismillahirrahmanirrahim...

maaf.

handphone sy diabbondand kan sejak tamat intec.
entah berapa lama tersadai di meja study saya ni pun, sy tak ingat.
hinggakan kedua2 handphone sy kehabisan battery (sejak bila?) sy abaikan.
hari ni tergerak utk melihat2 handphone, terus ke charger dan charge handphone.
berduyun message masuk ke inbox. mostly were from my friends yang bertanya khabar.
huhu. serba salah benar rasanya. sorry!

kurang

hari ni kesihatan sy sedikit terganggu.
on bed hampir seharian. but now im back on feet; alhamdulillah.
dua biji ubat ditelan. ya.. sy makan ubat. :)
ups, jgn terlalu awal mengucapkan tahniah pd sy kerana berjaya mkn ubat.
heheee.. itupun setelah dipaksa oleh bonda saya.
usai dinner lewat 7 ptg tadi.
siap perlu ngangakan mulut, tanda sy benar2 sudah menelan ubat2 itu.
nampaknya ubat menjalankan kerjanya dgn baik.
dan ia menjadi asbab yang ukuh, untuk bonda sy mencubit sy dek kerana enggan memakan ubat awal2.
"degil sgt. sanggup tahan sakit dari pagi? tgk tu sekarang dah boleh ketawa2".
;D heheeee... ya. ya. sorry ma. sorry. :P

ijlal.

seorang pelawat , menurut rekod feedjit, melawti blog saya dgn mencari "nuur ijlal". antara site yang terbuka (selain dari laman blog sy ini) adalah "Nama Pilihan Lelaki"

.. nama pilihan lelaki. :)

nama saya ini, mmg sebenarnya untuk lelaki.
kalau sebut "ijjlal" sahaja tanpa "nuur" nya, ramai yang akan fikir bahawa sy ini seorang lelaki.
i'm used to that. dari kecil sy sedar nama sy ini jarang digunakan. sedikit asing. ttp dari kecil lagi sy sudah pandai utk mempertahankan nama sy ini. tidak gemar jika dipanggil selain dari nama ijjlal.

satu masa dahulu, ketika umur sy kira2 5-6 tahun, sy pernah "bergaduh besar" dgn ustaz badrul yang memanggil sy Jaliah. katanya, itu female version of "ijjlal".
setiap kali bersua dgn ustaz badrul, pasti sy akan berpaling muka, enggan bersalam dgnnya. marah benar agaknya sy waktu tu. kerana nama sy ijjlal, bukan jaliah.
tp itu dahulu shj. :) kes zaman kecik2. kini, even bonda dan ayahnada sy memanggil sy dgn nama Jaliah.

satu "masalah" lain mengenai nama sy adalah ramai yg tidak dapat menyebut nama sy dgn betul. jika perlu memperkenalkan diri spt di hapadan satu kumpulan, sy pasti takkan lupa utk berpesan, bahawa nama saya ini bermula dgn huruf alif, bukan ain.
maka, panggil saya dgn sebutan ijjlal, bukan 'ijjlal.
kerana jika memnaggil saya dgn nama 'ijlal, ertinya, anda akan memanggil sy sbg "seekor anak lembu"
betapa besarnya perubahan makna sesuatu perkataan itu, hanya kerana satu huruf.
ish, sy tak mahu menjadi seekor anak lembu!

budak2 kecil sukar benar mahu menyebut nama saya.
sepupu2 sy di kampung lebih senang memanggil dgn nama, "kak jilal."
awalnya sy risau juga. entah apa makna nama jilal tu, sy pun tak tahu.?
kalau tiada sebarang makna, itu, x mengapalah.. i
ni dibuatnya maknanya yg bukan2. naya sy nanti.

so, sedikit research dibuat upon the meaning of Jilal.
to my surprise, Jilal ini ada juga maksudnya. :)
sy x pasti samada ada atau tidak maknanya dalam arabic, ttp apa yg sy perolehi itu bukan dari arabic, but dari hebrew. ya. Jilal terdapat dalam senarai nama hebrew!
maknanya? hampir sama seperti makna Ijjlal dalam arabic, yakni, penghormatan.
ok, hebrew pun hebrew lah. janji ada makna.

how long?

pada laman yang sama "Nama Pilihan Lelaki" yang sy buka itu, terpampang posting khas mengenai tragadi yang sy postkan beberapa hari lepas. tragedi yang meragut nyawa seorang wanita mengandung ditikam 18 kali, di dalam mahkamah.
Marwa Al-Sherbini selamat dikebumikan pada hari yang sama micheal Jackson disemadikan. kira2, satu minggu yang lalu.

hmm... oleh kerana tiada kata yang mampu sy postkan disini hari ini, saya lampirkan satu posting dari www.black-iris.com.
satu posting yang sy kira boleh membuatkan kita berfikir sejenak. come, read.


"Ribuan orang di Mesir yang menghantar jenazah Marwa ke tempat peristirahatannya yang terakhir, memang tidak sebanyak orang yang menangisi kepergian Michael Jackson. Marwa hanya seorang ibu dan bukan superstar seperti MJ. Tapi kepergian Marwa adalah lambang jihad seorang muslim. Marwa mempertahankan harga dirinya sebagai seorang Muslimah yang mematuhi ajaran agamanya meski untuk itu ia kehilangan nyawanya." -quoted.

Let me break down this story to see if I have it right (if anything, for my own sanity).

A 31-year old, headscarf-wearing Egyptian Muslim woman, Marwa Al-Sherbini, who was about four months pregnant, takes her German neighbor to court for calling her a “terrorist”. Now, in the courtroom, the neighbor, Alex W., stabs her 18 times right in front of her 3-year old son.

Her husband, a research fellow, tries to come to her rescue and ends up not only getting stabbed as well by the attacker, but is actually mistaken for the attacker and shot by the security guard.

This case was so mind-baffling when I read it a few days ago and I still haven’t been able to wrap my mind around it. Many questions and thoughts have been floating around in my head, and I hate to admit it but the most pertinent one that rests right at the foreground of my brain is based on two words: 18 times.

I am not a forensic scientist but I’ve seen enough Hollywood movies to know that stabbing someone 18 times isn’t a task that you get done in 5 or 10 seconds unless you’re the cyborg or a robot sent from the future. 18 times.

How long did it take for people in the courtroom to realize this woman was being stabbed and that someone should do something about it?

18 times.

Seriously, try stabbing the wind 18 times right now as quickly as possible.

Go ahead.

I’ll wait.

See what I’m saying?

Oh, and add to that her husband getting stabbed three times by the same guy before the tragedy came to an end (with the husband being shot).

Now I know this is a question that might seem silly or even absurd in light of this event. I know a better debate is being framed elsewhere (thanks to Egyptian bloggers). I know that a great deal of the conversation that centers around this case has been with regards to the lack of western coverage (what did they expect?) and the outrage in Egypt (what did they expect?) and the outrage to come from the perhaps various parts of the Muslim world (what did they expect?) or the rising Islamophobia in the West (what did they expect?), but while all these conversations are valid and have their own time and context to consider, for some reason, I remain mesmerized by this number: 18.

18 times.

Strictly on a human level, how long does it take for someone to react. To move. To say “stop”. To say “enough”. Strictly on a human level. No religion. No gender. Just a human being watching one human being slaughtered by another.

How long does it take?

How does that number reach 18?

See, this is what’s been getting to me lately. In my head, this number, 18, rings incredibly significant. I recognize that there’s evil in this world, and that there always will be. There are breaking limits in this world and I recognize that too. There are numbers that weigh heavy on the human soul, and every one has one. It’s unmistakable. It’s undeniable. Often times we have absolutely no control over them and we relieve ourselves of any responsibilities. Like Tolstoy would put it, we pretend to simply be kings who are slaves to the whims of history. But often times, we do.

Often times, and not all the time, but some of the time, we do.

Often times these things happen right in front of us.

On our watch.

On our watch, these numbers take shape.

For Marwa Al-Sherbini that magical number was eighteen.

But what’s the body count in Iraq today?

What about the West Bank or Gaza?

What about in Darfur?

What’s their magic number? What’s their breaking limit?

At what point do we say “enough”?

More importantly.

At what point will we mean it?

speechless,

kata hati : saya masih tidak dapat "berkata-kata" dgn sempurna. T_T

yes. i'm downloading laskar pelangi movie! :D
(from youtube, ofcourse)
kesian juga sebenarnya. ikutkan nak beli yang original.
tp kat mana laahh nak cari ...

sy baru dapat tahu movie ini sudah ada di youtube.
pelik juga sebenarnya. kerana sebelum2 ini sudah pun search, tp tidak jumpa.
kalau tak percaya, tanya sahaja roomate2 sy dahulu. diorang lebih tahu.berapa banyak masa yg sy luangkan utk mencari movie ini. hheheheee...

ahh.. abaikan sahaja. yang penting sekarang sy sudah boleh menontonnya.
excitednya tak perlu nak khabarkanlah.
jarang sekali sy ternanti2 mana2 filem utk ditonton.
kerana sy mmg bukan hantu wayang.
but this time. owh my god.
x sabar sungguh tunggu habis download.

utk kalian yang berminat juga mahu menonton movie ini,
klik sini. full 12 bahagian . enjoy! :)

x sabar-sabar,

added 11:00 pm

SMS

sy menerima SMS dr kekanda sy.
"ijjlal, akak dah tgk movie laskar pelangi! 2 minggu lepas"
i was like, ha? 2 minggu lepas?? sampainya hati x beritau ijjlal. eiw. kakak. !
haha. what ever lah.

anyway, sy sudah selesai menonton laskar pelangi. :D
kualiti movienya pastinya tidak sebagus yang original.
ada tersekat sana sini. dan, oleh kerana didownload dari utube, maka setiap satu sesi hanya 10 minit. bermakna, setiap 10 minit, dlm sy baru nak "melayan", dah terhenti. huhu...

jalan cerita laskar pelangi dalam movie sy kira cukup simple.
jika seseorang itu belum membaca novelnya, sukar baginya utk memahami plot cerita laskar pelangi yang singkat2. juga sukar utk mengenali karakter2 dalam cerita tersebut.
despite that, ia berjaya memberi kesan pada penonoton. (at least kpd sy)
lebih2 lagi sekiranya perjalanan hidup penonoton itu mirip dgn apa yang laskar pelangi hidangkan.

movie vs novel

antara movie dan novelnya, semestinya saya lebih sarankan novelnya!
detail2 yg dapat dirasai, dilihat dan dididengar didalam novel tidak byk yg dpt diperolehi di dalam movienya.
kata kata hati, sentuhan2, suasana alam.
sifat2 istimewa setiap karakter dalam laskar pelangi; karakter sebenar trapani, syahdan, akiong, sahara, mahar, kucai, harun, flo, ikal and ofcourse, lintang. kisah2 mistik bualan anak2 laskar pelangi, juga kisah menarik lelaki tua yang menghalau buaya itu.
byk perkara yg tidak sempat dihayati dalam masa satu jam setengah.
mungkin kerana sy mahu melihat lebih drpd apa yg disediakan. :)
dan.. erm, movie ini berhasil utk membuat sy mengalirkan air mata. (hehe..)
babak permulaan, dan babak pengakhiran.

awal

akhir

anyhow, sy berpuas hati kerana akhirnya sy dapat menonton movienya.
hilang dah penasaran. hilang. :P
i love the movie. but i love the novel even more.

lepas ni, tinggal misi memburu maryamah karpov pula.

p/s: wajah ikal punya iras2 wajah dua pupu saya, farid. betul tak kakak?