Dengan NamaMu Ya Allah, Yang Maha melembutkan,
Maka lembutkan akannya hati-hati ini.........

Queen

ok. as mentioned, sy ke penang island.
kali ni benar2 ke penang ya. bukan penang sebelah rumah, ttp penang di pulaunya. ;)
to be precise, sy , bonda, dan ayahnda ke queensbay mall penang.
queensbay mall ni boleh diibaratkan sbg midvalley megamall. tapi rasanya midvalley lagi besar lah. its popular kerana tereletak ditepi laut dan dibina diatas tanah yang ditambak. kedudukannya benar2 bertentngan dgn pulau jerjak.

geram

geram betul melihat sale yang mencecah 70%.
baju. wow.! beg, wow! skirt, wow! dan seluar baldu berwarna kelabu yg sy cari2. wow!
kesemua ditahan. kesemua cuba untuk diendahkan. sbb kesemuanya bukan satu keperluan. just, yelah, perempuan kan... :P

dalam purse sy itu, tidak lebih dari 2 keping note rm50, dan beberapa keping note rm1. waktu2 begini perlu berbelanja dengan bijak. wang di dalam CIMB pun sudah kekeringan. sebahagian besar sudah cepat2 saya curi dan simpan ke dalam tabung haji. menabung, untuk masa depan. :) dan utk saat kecemasan, semestinya.

setiap semester, sy tidak akan lupa utk meninggalkan sedikit portion wang biasiswa utk di simpan. awal2 sudah di asingkan agar jika sekalipun sy terlebih belanja, sy tahu sudah ada wang yang disimpan. tidaklah wang biasiswa sy habis begitu sahaja. kan?

borders.

enough said.
akhirnya ke kedai buku borders, utk apa lagi, mencari maryamah dan kite runner.
sy tidak meletakkan harapan tinggi. khuatir nanti kecewa dan terbeli benda yang bukan2, (seperti semalam. :P)

memasuki borders, terus ke information center, an, as expected, maryamah tiada dalam senarai stok buku. tapi.... The Kite Runner ada!
x dapat maryamah pun x mengapalah.. The Kite Runner pun jadilah.
lebih baik daripada tiada langsung, kan?
sy terus menerima buku tersebut, membayar, dan melangkah keluar. receipt buku sy simpan elok2. mahu claim dalam income tax.

ok, dah dapat buku, so, maknanya, makan time!

menu pilihan hari ni, fish and chip di manhattan fish market. kali terakhir menyantap fish and chip adalah semasa meraikan ulangtahun perkahwinan ayahnda bonda dan kaklong serta abg long.

while waiting, sy x melepaskan peluang utk membelek2 the kite runner.membelek2 sahaja. enggan membaca dari awal, takut tersangkut. harry potter masih belum dikhatamkan. sy x sanggup utk curang pada adik harry potter kita ;)

senyap terus dah dpt ni.

promo

kepada penduduk kulim atau kawasan sekitar, kalian dijemput hadir ke ceramah istimewa sempena isra mikraj, anjuran surau riyadussolihin Taman Cengal. :)

Tajuk : Isra dan Mikraj : satu perspektif sains
Penceramah : Dr Jamnul Azhar Mulkan Tarikh :
Isnin, 20 Julai 2009
Tempat : Surau Riyadussolihin, Taman Cengal.
Agenda : solat maghrib berjemaah, dan dijadualkan bermula talk jam 8.15 malam.

saranan saya, ayuh, marilah, anda tentu tidak menyesal.
sy pernah menghadiri seminar khas mengenai isra mikraj dan penyampainya juga Dr Jamnul Azhar.
dulu sy perlu bayar utk mendengar seminar ni, ttp kali ini, khas sempena isra dan mikraj, ianya percuma sahaja. mmg tak rugi.

jumpa disana. :)

kata hati :
-maryamah dah ada di populer pacific. thanx nadia atas makluman. :) tp.. bila nk pergi sana?
- kalaulaahh rumah sy terletak di kawasan melayu. kan seronok..

saya pernah bercerita mengenai seorang auntie india bunga di pasar kulim.
hari ini, kami bersapa lagi.
lama benar rasanya sy tidak bersua muka dengannya.
masih ingat lagi auntie kpd sy ya. dari jauh auntie sudah senyum ceria. :)
tangan dihulur, dan auntie menyambut salam.

"sy tgh cuti skrg ni auntie. tunggu result exam."
"exam? bila result keluar?"
"bulan ogos auntie."

auntie senyap, seolah2 memikirkan sesuatu.

"bulan ogos? dah puasa kan?" auntie senyum sungguh2 dgn semangat.
doa sama tuhan banyak2 ya. doa banyak2 tau"

katanya, sambil tangan diangkatmembuat gaya berdoa.

tergelak saya. auntie boleh tau ogos sudah puasa?
seorang wanita india beragama hindu menjual bunga, boleh tahu ogos ini kita akan menyambut ramadhan?
pekanya dia..
siap suruh sy doa banyak2 pula tu. tahu bhw bulan puasa itu bulan yang mulia.

hmm..kalau sy tanya kepada kalian,
bila kita akan berpuasa, dapatkah kalian menjawab?
kalau sy tanya kpd kalian, bila kita akan sambut isra mikraj, tahukah kalian?

ha.. habislah.
kalah dgn auntie saya tu tau! ;)

sembang jumaat,

kata hati : petang ni akan ke penang island. harap2 dapat bertemu dgn maryamah.

Dengan NamaMu Yang Maha Memperlihatkan..
Maka, Perlihatkanlah kepada kami..

note : beware. another long and pointless post.

slow
hari saya semakin perlahan.
gerak kerja tubuh saya semakin gemalai.
sudah hampir sebulan sy meninggal intec,
dan tinggal lebih kurang 4 minggu hingga keputusan A level keluar.
owh tuhan....

sy tahu sy sedang mengadu.
dulu pun pernah mengadu.
asyik2 mengadu. hal yang sama.

ok, ok lahhh...
sudah2lah sy mengadu dgn kebohsanan di rumah. kasihan kalian. ;)

penang.!

percaya atau tidak, hari ini sy ke penang.
ya, ke penang; mencari novel maryamah karpov.
sila lah geleng kepala dgn senyuman ya.?
beginilah sy. jika benar2 sy sukai sesuatu itu, akan sy usahakan.
takkan sy lupakan.

namun,
apa yang kalian tidak tahu adalah, rumah sy ini berada di sempadan pulau pinang.
jadi, apabila sy mengatakan sy ke penang, sebenarnya, ia hanyalah kurang dari 10 minit dari rumah sy. (rumah sy terletak di sempadan bukit mertajam, pulau pinang. dan tempat sy mencari buku itu dalam... 30+minit dari rumah)
boleh main lompat2 kaki, sekejap di kedah, sekejap di penang.
haaiii... setekad2 sy, tidaklah sampai sy membuat kerja sia2.
menghabiskan masa, wang, minyak, ke penang semata2 utk mencari novel?
owh tidak..

tujuan asal ke negeri sebelah adalah kerana, bonda mengajak sy keluar. ya. gurls day out. lebih kurang begitu. :) sweet kan? hehee

keluar.

"adik, esok mama balik awal. jom keluar nak?"

setiap hari, bonda sy akan pulang lewat 3-4ptg.
ayahanda sy pula, 6-7ptg.
sahabat sy sememangnya internet dan buku2.

sy kurang rajin mengemas rumah.
mengemas rumah dalam erti kata mengelap itu ini dgn sukarelanya.mengelap kabinet dapur depan belakang, kabinet 5 bilik tidur, bunga2 kaca, bunga2 hiasan.
owh.. sy mmg tidak rajin bermain dgn aktiviti lap mengelap ini.
kalau tidak diminta, sy jarang mahu membuat. (dah tu mengadu xde benda nak buat.? ish2 :P )

mungkin mengerti; anak bongsunya ini tak tentu arah terperap di rumah,
bonda memujuk sy dgn mengajak keluar. tambahan pula sudah beberapa hari ayahnada sy tiada dirumah. ke kuala lumpur katanya. enggan bertanya dgn lebih mendalam, sy membiarkan pemergian ayahanda dgn harapan beliau selamat kembali.

keesokan harinya (yakni hari ini), sy menelefon kembali bonda sy. kerana malam tu, bonda cuma bertanya sekali lalu tanpa memberi sebarnag confirmation.

"mama, petang ni jadi keluar tak?"
"mm.. tu yang mama nak cakap tu. mama ada mensyuarat. x jadi keluar"

owh. ok, takpelah. walaupun ada juga berharap utk keluar pd petang tu, tp, sy sentiasa utk cuba mendidik diri sy agar tidak terlalu bergantung pada apa yang dijanjikan oleh seseorang itu. bunyi macam pernah terasa hati je ya sy ni?

:) well, pengalaman hidup. itu shj yang mampu sy katakan.
pengalaman mengajar, utk, mengharap yang sekadar sahaja pada kata2 manusia.
jika dipenuhi kita bersyukur, jika tidak dipenuhi, maka cuba utk memaafkan.
dan sesungguhnya kemaafan itu lebih hampir kepada taqwa. (walaupun sbnrnya lebih senang berkata2 drpd melaksanakan.)

maka, sy pun teruskan kerja2 mengemas sy. memadamkam "aktiviti keluar dgn mama" dari list harian sy. kotak2 biru putih double A yang bertingkat2 sy buka dan segala isi di dalam kotak itu sy keluarkan, kemaskan, lupuskan mana yang tak patut. selesai.kotak yang baru sy terima beberapa hari lepas. kotak yang penuh berisi dgn barang2 semasa di kolej dahulu.

tiba2 dlm jam 1.45, telefon rumah berdering.

"dik, nak keluar tak? pukul 2.30 mama ambik ya.?"
"eh, mama tak penat ke?"
"rileksla. nanti 2.30 mama ambil"

serba salah jadinya. mmg lah mahu. tipu kalau sy katakan sy tak mahu keluar.
sy tahu bonda sy letih. tahu sgt. sejak akhir2 ini bonda sibuk dgn urusan hari ucapan sekolah. pulang rumah pasti tidur kepenatan.
tapi bila fikir, ayahanda pun tiada dirumah, sy mengiyakan ajakan bonda. lagipun, kan bohong tu berdosa. :P

kasihan pula dgn bonda sy.
itulah sy. asyik2 mengadu bosan duduk di rumah.
sekarang; lihat sahaja apa yang telah sy lakukan.
bonda mengendahkan penatnya untuk melayan kerenah sy.
kerenah seorang anak. seorang anak; yg sudah pun berusia 20 tahun?
ijjlal,.. ijjlal.....

moral : sila matangkan diri.

kamdar

kami ke kamdar. bukan mencari kain pasang untuk baju raya, ttp mencari kain untuk membuat tudung saya. :) (tengok tu. untuk sy lagi?)

sy hanya mempunyai 6 helai tudung labuh yang mana hanya 3 helai yang sesuai untuk dipakai. sudah banyak kedai di kulim sy pergi, namun tiada satu pun kedai yang menawarkan kain tudung yang sesuai. keliling kulim. cakap sahaja kedai mana yang belum pergi. semuanya sudah dikunjungi. namun kesemuanya tiada pilihan. tiada permintaan mungkin.
warna yang ditawarkan adalah warna2 yang terlalu terang. merah terang. coklat pekat. hijau menyala. aduhai... sedangkan warna2 sy adalah warna2 pastel. susah juga mencari kain tudung ni ya.?

ke kamdar, dgn harapan akan temui kain tudung, namun hampa. kain yang ada juga seperti di kulim..keras. tidak sesuai dijadikan tudung. lama juga berpusing mencari. akur, kami keluar dari kamdar.
bonda mengajak ke satu kedai lagi. pada mulanya sy cuma kata "takpelah kalau xda." sy sendiri tak pasti samada sy putus harapan atau kasihan melihat bonda berjalan. atau kedua2nya. but bonda insist. dan kami pun terus berjalan ke kedai yang dimaksudkan. Alka Ria

kedai Alka Ria terletak di seberang jalan, dan kami dikehendaki melintasi jalan raya. jalan di bukit mertajam ini, sama sibuknya seperti di shah alam. (atau mungkin lebih sibuk). silap langkah, maunya kita akan dilanggar.
laluan zig zag crossing ada disediakan. asalnya bonda mahu melintas terus untuk ke kedai. ttp sy menahan.

"jom la guna tu. sana.."

sebelah tangan memeluk lengan bonda, sebelah tangan lagi menunjuk ke arah zig zag crossing. bonda sy mencemik sedikit.


pada kedudukan kami, Alka Ria benar2 berada bertentangan. kalau melintas sekarang, mmg terus sampai. tp sy ini pengecut orangnya. :P nak juga guna zig zag crossing wlaupun perlu berjalan sedikit.
bonda sy pula, seorang yg jenis mahu cepat. hingga melintas jalan pun mahu cepat. xpelah. peranana anak2 lah untuk memerhati dan memantau.
dlm pada mencemik muka, akhirnya bonda akur dgn ajakan sy.

di shah alam, jarang sekali orang mahu berhenti di zig zag crossing.
tp disini, to my surprise, kereta2 sudi berhenti dan memberi isyarat agar kami melintas. dari luar seperti kereta bujang racing bertampal sana sini, dgn hiasan luarannya yang memang rock habis. tp rupa2nya, yg dalamnya, yakni si pemandu, sgt beradab di jalan.

sy tak pasti samada ianya rezeki kami bertemu dgn orang2 yg berhemah. sy ambil ianya sbg tanda bhw Allah sedang mempermudahkan urusan sy. alhamdulillah. :)

selepas melintas, mama berkata kpd sy.
"senang lalu zig zag ni. kalau orang langgar dia kena saman"
sy ketawa dlm hati. pulak? hehee... layan sahaja lah.

moral:
- peraturan itu utk memudahkan. bukan utk menyekat. gunalah zig zag crossing tu.. kalau kena lannggar, dapat jugak saman. ;)
- dalam baik, luar pun akan baik. --> hati. :)

Alka Ria

masuk melangkah ke Alka Ria, berdebar2 pula sy jadinya.
ada ke tak. ada ke tak. lama mencari kain tudung tak dapat2. ada ke tak....

"kain tudung ada kat tingkat atas cik."
tangga di cari dan selangkah demi selangkah anak tangga dinaiki....
debaran terus terasa. dub. dab. dub. dab.
mata sy meliar2 mencari. di mana yaa bahgian kain tudung...
dan. .. akhirnya...
itu dia. itu dia!
apa yang sy lihat jauh lebih baik daripada apa yang sy harapkan.!

kain tudung berwarna lembut dari pelabgai warna. bergantung2 dengan penuh tersusun. ada yang gantung, ada yang tidak digantung.
dari putih kelabu oren ke pink. pelbagai warna, pelbagai tone!
subhanallah....

tersengih2 sy melihat deretan kain tudung. hilang penat berjalan dan "memori" mencari tudung di kulim. semua terhapus apbila meilhat deretan2 tudung2 yang sudah lama dicari. bonda membenarkan sy bebas memilih. utk mengambil mana2 tudung yg sy mahu. wuhuuhuuu.. malu sy. :P
owhh bonda pun turut sama membeli tudung untuknya.
lepas ni kita share nak mama?

tersengih2

moral : keinginan yg tercapai setelah melalui pelbagai jalan sukar akan terasa extra manis. alhamdulillah..

Jusco.

selesai ke kamdar dan alka ria, mama mengajak ke jusco.
yea.. jom jom. ke jusco bandar perda. :D
dalam kepala sy, terus terbayang satu2nya kedai buku yang terdapat di jusco itu.

"pergi kedai popular. cari maryamah karpov & The Kite Runner!"


tak pernah rasanya sy beritahu kalian kan?
bukan maryamah karpov sahaja yg sy cari,
ttp juga The Kite Runner tulisan Khaled Hosseini.
sudah lama sy dengar buku The Kite Runner tu. cuma tak terbeli2.
entah kenapa sekarang baru teringin benar nak membaca buku tulisan khaled hosseni tu. well, mungkin antara sebabnya adlh sy sedar english sy makin teruk dari hari ke hari. membaca satu novel english memakan masa jauh lebih lama berbanding sebuah novel melayu berketebalan sama.

sampai

secret recepie treat for mama.

jalan2 sana sini, singgah tgk itu ini,
makan itu ini,
duduk2 sembang2 dgn lamanya, akhirnya sampai ke populer.

kedainya tidak lah besar mana. kedai buku landmark di kulim jauh lebih besar daripada kedai ni.
dalam hati sy dah berbisik. "macam xde je gayanya ni"
cari2.. mmg tak jumpa. akhirnya sy pergi bertanya melalui perkhidmatan bookfinder.
lama sy tunggu. sabar.. sabar.. demi maryamah. demi kite runner.
orangnya pun sudah lesap kemana.

"buku kite runner ada satu, tapi tak jumpa lah dik. buku maryamah takda."

owh.. tidak.. kecewa2. sampai ke penang pun xde buku maryamah. kite runner pula menyembunyikan diri. dek kerana tersedih seketika tidak dapat mebeli 2 buah buku yang diinigin2 kan, sy "menebus" kekeccewaan dgn membeli sesuatu yang .. entahlah. nak kata berguna tidaklah berguna sgt. tapi comel, pada mata sy. (teruk kan?) lain yang dirancang, lain pula yang dibelinya. bertuah, sungguh.

penebus kekecewaan

sambung.

melnagkah keluar dari populer dgn separuh hati yang kecewa, (separuh lagi dah tertebus dgn belinya benda allah atas ni)
kami bersiap2 untuk pulang. waktu tu sudah pun dalam jam 6.30 ptg.
terus turun bawah, dan mencari pintu keluar.
asalnya mahu ke pintu lain, tp sy terbawa bonda ke pintu keluar yang lain.
dan saat melangkah itu, dari jauh, bonda terlihat satu figura yang sgt sgt dikenali.
bebaju kemeja ungu pekat, berseluar hitam,dan bersandal coklat pekat.
eh.. itu..... ayahnda saya!

terkejut benar. benar2 terkejut. siapa sangka akan bertemu dgn ayahanda sy di jusco bandar perda ini? mmg satu kejutan yang tak terhingga.
selalunya kita akan gembira apabila bertembung dgn ahli keluarga kita di sesuatu tempat, ttp waktu itu, hanya kejutan yang sy rasai.

masing2 tidak dapat menyembunyikan rasa terkejut masing2.
kami terkejut melihat ayahnada. ayahnada terkejut melihat kami.
rupa2nya ayahanda habis awal mensyuarat dan bertolak pulang ke rumah tengahri tadi. singgah sebentar ke jusco utk mencari barang.
utk menyelamatkan keadaan kedua2 pihak yang masih terkejut,
sy mengajak bonda masuk kembali bersama2 dgn ayahnada.
wah. 2nd round pula ke ni? benar2 berjalan lah sy hari ni! :P

ayahnda ke digital bay, dan mencari wireless route.
devvice yang membolehkan talian internet dirumah sy ini digunakan secara wireless kpd semua orang. wahh menarik. seronoknya sy. bolehlah online dimana2 lepas ni. kat dapur pun boleh. :D

dalam pada ayahnada sy sibuk dgn router nya, sy menyelit2 satu pendrive 8GB.
sambil mengenyit2 mata dan terssenyum2, pendrive itu dihulur kpd ayahnda.

"belanja ijjlal ya?"

sy meletakkan pendrive diatas kotak router, buat tak tahu dan terus berlari pergi. :D ya, sy tahu sy teruk. ttp bukan senang utk menyelit2 begini.
sebelum ni sy pernah membeli sebuah pendrive 8GB. dibeli dari seorang kenalan di intec. mana tahu rupa2nya ia bukan original. baru sy perasan pendrive itu tiada nombor bersiri. dan kini, ianya sudah tidak dapat digunakan lagi... melayang wang saya. sebab itu lah sy menebalkan muka menyelit2 minta dibelikan.
peluang sekali seumur hidup ni. :)

moral : expect the unexpected. be rational. sila pandai ambil kesempatan. Opportunity only knocks once

makan

apa kena dgn ayahnda sy pun sy tak tahu?
cheff of the day. (ye lah sgt)

hari diakhiri dgn sesi makan..
menu pilihan adalah steamboat Johnnys restaurant.

pulang.

kami pergi dgn satu kereta, ttp pulang dgn dua kereta.
ketika pergi sy bersama dgn bonda, ttp ketika pulang, bonda bersama ayanhda.
i insisted, agar bonda pergi pulang bersama ayahnda, sementara sy drive kia.
aish..
bagilah peluang bonda dan ayahnda berdua2an . bila lagi kan?
sy ni supporting jugak tau. :P

rupa2nya, sedar tak sedar, rupanya pukul 9pm juga baru pulang rumah.
nah. nak sangat keluar rumah. sampai ke malam sungguh keluarnya.

bilik

sy kini sedang berada di bilik, melayari internet secara wireless. :)
pulang2 shj rumah, terus setup device, dan terus dapat digunakan.
kini tak perlu lagi berebut2 menggunakan internet. semua orang boleh guna.
teknologi zaman sekarang... canggih betul lah.

novel.

sbg penutup, sy sertakan petikan dialog lintang dalam novel maryamah karpov.
masih tak puas hati kerana populer tidak mempunyai maryamah dan the kite runner.

sy membuka laman web mph.
mph sudah ada.! mph sudah menjual maryamah karpov!
nak order online boleh ? atau.. lebih bagus kalau sy bersabar sahaja dan tunggu bulan 8 apabila sy sudah turun bukit jalil.?
*tutup mata*.

"Jika dulu aku tak menegakkan sumpah untuk sekolah tinggi-tinginya demi martabat ayahku, aku dapat melihat diriku dengan terang sore ini: sedang berdiri dengan tubuh hitam kumal, yang kelihatan hanya mataku, memegang penyodok menghadapi gunungan timah, mengumpulkan nafas, menghela tenaga, mencedokinya dari pukul lapan pagi sampai maghrib, menggantikan tugas ayahku, yang dulu menggantikan tugas ayahnya. "

nak order lah.
:D

acah-acah,

kata hati:

1. banyak betul rezeki sy. dimanjakan sgt.
2. selamat ke brunei kakak! ole2 utk ijjlal yea.

Bismillahirrahmanirrahim...

maaf.

handphone sy diabbondand kan sejak tamat intec.
entah berapa lama tersadai di meja study saya ni pun, sy tak ingat.
hinggakan kedua2 handphone sy kehabisan battery (sejak bila?) sy abaikan.
hari ni tergerak utk melihat2 handphone, terus ke charger dan charge handphone.
berduyun message masuk ke inbox. mostly were from my friends yang bertanya khabar.
huhu. serba salah benar rasanya. sorry!

kurang

hari ni kesihatan sy sedikit terganggu.
on bed hampir seharian. but now im back on feet; alhamdulillah.
dua biji ubat ditelan. ya.. sy makan ubat. :)
ups, jgn terlalu awal mengucapkan tahniah pd sy kerana berjaya mkn ubat.
heheee.. itupun setelah dipaksa oleh bonda saya.
usai dinner lewat 7 ptg tadi.
siap perlu ngangakan mulut, tanda sy benar2 sudah menelan ubat2 itu.
nampaknya ubat menjalankan kerjanya dgn baik.
dan ia menjadi asbab yang ukuh, untuk bonda sy mencubit sy dek kerana enggan memakan ubat awal2.
"degil sgt. sanggup tahan sakit dari pagi? tgk tu sekarang dah boleh ketawa2".
;D heheeee... ya. ya. sorry ma. sorry. :P

ijlal.

seorang pelawat , menurut rekod feedjit, melawti blog saya dgn mencari "nuur ijlal". antara site yang terbuka (selain dari laman blog sy ini) adalah "Nama Pilihan Lelaki"

.. nama pilihan lelaki. :)

nama saya ini, mmg sebenarnya untuk lelaki.
kalau sebut "ijjlal" sahaja tanpa "nuur" nya, ramai yang akan fikir bahawa sy ini seorang lelaki.
i'm used to that. dari kecil sy sedar nama sy ini jarang digunakan. sedikit asing. ttp dari kecil lagi sy sudah pandai utk mempertahankan nama sy ini. tidak gemar jika dipanggil selain dari nama ijjlal.

satu masa dahulu, ketika umur sy kira2 5-6 tahun, sy pernah "bergaduh besar" dgn ustaz badrul yang memanggil sy Jaliah. katanya, itu female version of "ijjlal".
setiap kali bersua dgn ustaz badrul, pasti sy akan berpaling muka, enggan bersalam dgnnya. marah benar agaknya sy waktu tu. kerana nama sy ijjlal, bukan jaliah.
tp itu dahulu shj. :) kes zaman kecik2. kini, even bonda dan ayahnada sy memanggil sy dgn nama Jaliah.

satu "masalah" lain mengenai nama sy adalah ramai yg tidak dapat menyebut nama sy dgn betul. jika perlu memperkenalkan diri spt di hapadan satu kumpulan, sy pasti takkan lupa utk berpesan, bahawa nama saya ini bermula dgn huruf alif, bukan ain.
maka, panggil saya dgn sebutan ijjlal, bukan 'ijjlal.
kerana jika memnaggil saya dgn nama 'ijlal, ertinya, anda akan memanggil sy sbg "seekor anak lembu"
betapa besarnya perubahan makna sesuatu perkataan itu, hanya kerana satu huruf.
ish, sy tak mahu menjadi seekor anak lembu!

budak2 kecil sukar benar mahu menyebut nama saya.
sepupu2 sy di kampung lebih senang memanggil dgn nama, "kak jilal."
awalnya sy risau juga. entah apa makna nama jilal tu, sy pun tak tahu.?
kalau tiada sebarang makna, itu, x mengapalah.. i
ni dibuatnya maknanya yg bukan2. naya sy nanti.

so, sedikit research dibuat upon the meaning of Jilal.
to my surprise, Jilal ini ada juga maksudnya. :)
sy x pasti samada ada atau tidak maknanya dalam arabic, ttp apa yg sy perolehi itu bukan dari arabic, but dari hebrew. ya. Jilal terdapat dalam senarai nama hebrew!
maknanya? hampir sama seperti makna Ijjlal dalam arabic, yakni, penghormatan.
ok, hebrew pun hebrew lah. janji ada makna.

how long?

pada laman yang sama "Nama Pilihan Lelaki" yang sy buka itu, terpampang posting khas mengenai tragadi yang sy postkan beberapa hari lepas. tragedi yang meragut nyawa seorang wanita mengandung ditikam 18 kali, di dalam mahkamah.
Marwa Al-Sherbini selamat dikebumikan pada hari yang sama micheal Jackson disemadikan. kira2, satu minggu yang lalu.

hmm... oleh kerana tiada kata yang mampu sy postkan disini hari ini, saya lampirkan satu posting dari www.black-iris.com.
satu posting yang sy kira boleh membuatkan kita berfikir sejenak. come, read.


"Ribuan orang di Mesir yang menghantar jenazah Marwa ke tempat peristirahatannya yang terakhir, memang tidak sebanyak orang yang menangisi kepergian Michael Jackson. Marwa hanya seorang ibu dan bukan superstar seperti MJ. Tapi kepergian Marwa adalah lambang jihad seorang muslim. Marwa mempertahankan harga dirinya sebagai seorang Muslimah yang mematuhi ajaran agamanya meski untuk itu ia kehilangan nyawanya." -quoted.

Let me break down this story to see if I have it right (if anything, for my own sanity).

A 31-year old, headscarf-wearing Egyptian Muslim woman, Marwa Al-Sherbini, who was about four months pregnant, takes her German neighbor to court for calling her a “terrorist”. Now, in the courtroom, the neighbor, Alex W., stabs her 18 times right in front of her 3-year old son.

Her husband, a research fellow, tries to come to her rescue and ends up not only getting stabbed as well by the attacker, but is actually mistaken for the attacker and shot by the security guard.

This case was so mind-baffling when I read it a few days ago and I still haven’t been able to wrap my mind around it. Many questions and thoughts have been floating around in my head, and I hate to admit it but the most pertinent one that rests right at the foreground of my brain is based on two words: 18 times.

I am not a forensic scientist but I’ve seen enough Hollywood movies to know that stabbing someone 18 times isn’t a task that you get done in 5 or 10 seconds unless you’re the cyborg or a robot sent from the future. 18 times.

How long did it take for people in the courtroom to realize this woman was being stabbed and that someone should do something about it?

18 times.

Seriously, try stabbing the wind 18 times right now as quickly as possible.

Go ahead.

I’ll wait.

See what I’m saying?

Oh, and add to that her husband getting stabbed three times by the same guy before the tragedy came to an end (with the husband being shot).

Now I know this is a question that might seem silly or even absurd in light of this event. I know a better debate is being framed elsewhere (thanks to Egyptian bloggers). I know that a great deal of the conversation that centers around this case has been with regards to the lack of western coverage (what did they expect?) and the outrage in Egypt (what did they expect?) and the outrage to come from the perhaps various parts of the Muslim world (what did they expect?) or the rising Islamophobia in the West (what did they expect?), but while all these conversations are valid and have their own time and context to consider, for some reason, I remain mesmerized by this number: 18.

18 times.

Strictly on a human level, how long does it take for someone to react. To move. To say “stop”. To say “enough”. Strictly on a human level. No religion. No gender. Just a human being watching one human being slaughtered by another.

How long does it take?

How does that number reach 18?

See, this is what’s been getting to me lately. In my head, this number, 18, rings incredibly significant. I recognize that there’s evil in this world, and that there always will be. There are breaking limits in this world and I recognize that too. There are numbers that weigh heavy on the human soul, and every one has one. It’s unmistakable. It’s undeniable. Often times we have absolutely no control over them and we relieve ourselves of any responsibilities. Like Tolstoy would put it, we pretend to simply be kings who are slaves to the whims of history. But often times, we do.

Often times, and not all the time, but some of the time, we do.

Often times these things happen right in front of us.

On our watch.

On our watch, these numbers take shape.

For Marwa Al-Sherbini that magical number was eighteen.

But what’s the body count in Iraq today?

What about the West Bank or Gaza?

What about in Darfur?

What’s their magic number? What’s their breaking limit?

At what point do we say “enough”?

More importantly.

At what point will we mean it?

speechless,

kata hati : saya masih tidak dapat "berkata-kata" dgn sempurna. T_T

yes. i'm downloading laskar pelangi movie! :D
(from youtube, ofcourse)
kesian juga sebenarnya. ikutkan nak beli yang original.
tp kat mana laahh nak cari ...

sy baru dapat tahu movie ini sudah ada di youtube.
pelik juga sebenarnya. kerana sebelum2 ini sudah pun search, tp tidak jumpa.
kalau tak percaya, tanya sahaja roomate2 sy dahulu. diorang lebih tahu.berapa banyak masa yg sy luangkan utk mencari movie ini. hheheheee...

ahh.. abaikan sahaja. yang penting sekarang sy sudah boleh menontonnya.
excitednya tak perlu nak khabarkanlah.
jarang sekali sy ternanti2 mana2 filem utk ditonton.
kerana sy mmg bukan hantu wayang.
but this time. owh my god.
x sabar sungguh tunggu habis download.

utk kalian yang berminat juga mahu menonton movie ini,
klik sini. full 12 bahagian . enjoy! :)

x sabar-sabar,

added 11:00 pm

SMS

sy menerima SMS dr kekanda sy.
"ijjlal, akak dah tgk movie laskar pelangi! 2 minggu lepas"
i was like, ha? 2 minggu lepas?? sampainya hati x beritau ijjlal. eiw. kakak. !
haha. what ever lah.

anyway, sy sudah selesai menonton laskar pelangi. :D
kualiti movienya pastinya tidak sebagus yang original.
ada tersekat sana sini. dan, oleh kerana didownload dari utube, maka setiap satu sesi hanya 10 minit. bermakna, setiap 10 minit, dlm sy baru nak "melayan", dah terhenti. huhu...

jalan cerita laskar pelangi dalam movie sy kira cukup simple.
jika seseorang itu belum membaca novelnya, sukar baginya utk memahami plot cerita laskar pelangi yang singkat2. juga sukar utk mengenali karakter2 dalam cerita tersebut.
despite that, ia berjaya memberi kesan pada penonoton. (at least kpd sy)
lebih2 lagi sekiranya perjalanan hidup penonoton itu mirip dgn apa yang laskar pelangi hidangkan.

movie vs novel

antara movie dan novelnya, semestinya saya lebih sarankan novelnya!
detail2 yg dapat dirasai, dilihat dan dididengar didalam novel tidak byk yg dpt diperolehi di dalam movienya.
kata kata hati, sentuhan2, suasana alam.
sifat2 istimewa setiap karakter dalam laskar pelangi; karakter sebenar trapani, syahdan, akiong, sahara, mahar, kucai, harun, flo, ikal and ofcourse, lintang. kisah2 mistik bualan anak2 laskar pelangi, juga kisah menarik lelaki tua yang menghalau buaya itu.
byk perkara yg tidak sempat dihayati dalam masa satu jam setengah.
mungkin kerana sy mahu melihat lebih drpd apa yg disediakan. :)
dan.. erm, movie ini berhasil utk membuat sy mengalirkan air mata. (hehe..)
babak permulaan, dan babak pengakhiran.

awal

akhir

anyhow, sy berpuas hati kerana akhirnya sy dapat menonton movienya.
hilang dah penasaran. hilang. :P
i love the movie. but i love the novel even more.

lepas ni, tinggal misi memburu maryamah karpov pula.

p/s: wajah ikal punya iras2 wajah dua pupu saya, farid. betul tak kakak?

Bismillahirrahmanirrahim...

ingat

sy masih tidak lupa. sy masih cekal mencari. sy masih ternanti2.
kalau dah namnaya cinta, pasti takkan lupa.
dan akhirnya, penantian saya itu terjawab. alhamdulillah!

masih ingat lagi siri Laskar Pelangi yang sy gilakan itu?
karya yang memecahkan tembok saya pada tulisan2 indonesia?
:D

dan hari ini, sy digerakkan hati untuk menyemak laman web PTS.
menekan ke bahagian "sastera&Fiksyen"
lepas satu satu buku mata sy menganaisa dan akhirnya,
naaahhhh itu dia...!
mulut sy benar2 tersenyum puas.

• 
• Maryamah Karpov Andrea Hirata
  3396PTS Litera Sdn Bhd
• RM 26.00 / RM 29.00 (Sabah & Sarawak),
  
• Tarikh Terbit: 30 June 2009

akhirnya PTS Litera siap mengeluarkan karya Andrea hirata yang keempat itu.
Maryamah Karpov: Mimpi - mimpi Lintang.

dan tarikh pengeluarannya adalah pada 30 June 2009 yang lalu.
well, sy terlewat 2 minggu.
(dan lewat 7 bulan dari pembaca indonesia)
x mengapalah. yang penting saya tahu ianya sudah dikeluarkan.
selepas ini, bolehlah pergi mencari dan membelinya.

tapi.... di kulim ini.........
mana sahaja kedai buku yang mungkin menjual buku sebegini.?
perlu ke penang lah jawabnya.



bersemangat kembai;

kata hati :boeh tak kaau sy kata yg sy baru perasan belum baca buku terakhir siri harry potter deathly hollow?. kesian adik harry kita t. dilupakan pula. heheee.. but now sy dm proses membaca buku tu.

Dengan Nama Allah Yang Maha Pemurah..

envy

siapa kata blogging ini kerja mudah.?
bukan senang utk memerah otak dan menulis sesuatu setiap hari.
lebih2 lagi bg orang2 menganggur seperti saya ini.

i envy people living area selangor.
terlalu banyak event dan majlis2 ilmu dianjurkan.

i came across several event sepanjang bulan julai dan ogos yang akan datang ini,
antaranya :

knowledge & Arts tour 2009
5-15th July 2009


Wonderful Overseas Weekend
31 July-2 Ogos 2009

Seminar Pemikiran Dr Burhanuddin Hilmi
2 Ogos 2009

ini, baru program2 yang ada publisti.
belum lagi program2 yang tiada publisiti seperti talk2 dan seminar,
juga aktiviti persatuan.

perkara2 yang sy perolehi melalui pembacaan berbeza effectnya dgn perkara2 yang sy perolehi melalui pengalaman, dan mendengar sendiri secara live.
anggota badan sy ini sudah lama tidak melangkah ke mana2 wacana ilmu yang membina.

badan terasa lesu, otak terasa tepu.
maka, tangan dan lidah menjadi kelu & kaku!

perlukan tenaga,

Bismillahirrahmanirrahim..

saya meluangkan masa 1 jam setengah utk menonton dokumentari ini.
klik sini utk menonton dokumentari penuh, dan sini untuk sedikit ulasan mengenai dokumentari ini.
pada mulanya agak "malas" utk menonton sumthing related with politics, but... oleh kerana punyai masa yang teramat lapang, sy merelakan diri.

reaksi saya :
mual muak jelik.
segala rasa ada. kalah ibu mengandung.

bila ada hitam, pasti ada putihnya.
bila ada pihak yang benar, pasti ada pihak yang berselindung.

tugas dan tanggungjawab kita sbg seorang yang berakal dan berilmu, utk mencari, dan mengkaji, mana yang hitam, mana yang putih.
agar yang putih itu tidak terlihat sbg hitam, dan yang hitam tidak terlihat sbg putih.
wana'uzubillah!

kepada para pemimpin, ingat2,
sebelah kaki sudah berada di syurga, sebelah kaki lagi di neraka.

man, just how politics disgust me.
a lot.

hopeful citizen,

Dengan NamaMu Ya Allah...
Pengampun Segala Dosa..

note : rujuk ini, dan ini, utk rujukan sebenar.

Saya percaya tidak ramai yang kenali siapa gerangannya figura dibawah ini.
tetapi beliau membawa satu imej yang semua orang kenal, semua orang tahu.
imej seorang perempuan islam. siapa yang tak tahu imej seorang muslimah?

Dr. Marwa al-Sherbini. ya. namanya Dr. Marwa al-Sherbini. or, to be precise, Arwah Marwa al-Sherbini. Seorang ahli pharmacy lulusan universiti alexanderia yang menetap di German, maut ditikam di dalam mahkamah semasa kes perbicaraan melawan seorang penduduk tempatan.
seperti biasa, sy berbloghopping, dan entah macamna tersesat ke blog2 muslims yang tinggal di negara nonmuslims. menarik juga apabila kita merasa hidangan2 dari luar. terasa bahang perbezaannya. pedas mereka tak sama dengan pedas malaysia. cili malaysia nampak sahaja pedas, ttp bila dirasa, aduhai. tawar. plain. (huhu dah merepek ni).

berbalik kpd kisah disebalik tragedi yang menimpa sister marwa.
entah kenapa sy ingin berkongsi berkenaan kisahnya disini.
take note isi yg sy tulis ini hanya sekadar pengulangan terhadap apa yg sy baca drpd dua sumber diatas.

mula

semuanya bermula apabila sys marwa dikatakan dihina dan diganggu oleh seorang penduduk tempatan yang juga merupakan seorang neo-nazi kerana imejnya yang bertudung. sys marwa dikatakan seorang pengganas.waktu itu, arwah sdg membawa anak lelakinya yg berusia 3 tahun, bersiar2 di taman.

dan, dah namanya lulusan universiti iskandariah mesir, pasti seorang yang terpelajar.
sedar akan hak dan kedudukannya, arwah memfailkan saman kpd lelaki tersebut, dan memenagi kes dgn denda sbyk 750 euro.
dek kerana rasa tak puas hati, si lelaki ini membantah. maka, second trial dilangsungkan...

1st july 2009, arwah pun hadir ke mahkamah bersama2 suami dan anak lelakinya.
semasa sdg menghadap mahkamah dan beri keterangan,
lelaki neo-nazi itu tidak semena2 menikam sys marwa sebanyak 18 kali. ya. 18 kali.
dan, utk pengetahuan, sys marwa sdg hamil.
suaminya yg cuba utk selamtakan marwa, juga ditikam 3 kali. dan, lebih teruk bila jaga mahkamah tersilap tembak, tertembak si suami, instead of the loony guy by which, lead him to coma dgn kecederaan teruk di perut dan hati.

انّا للہ و انّا الیہ راجعون

what, a really, tragic thing to happen.
just imagine, seorang wanita mengandung ditikam 18 kali.?
kalau wanita mengandung pun tak mampu dikasihini, apa yang tinggal utk dikasihaninya?

antara beberapa persoalan yg penulis itu utarakan adalah,
kemana perginya suara "pejuang wanita"?
kemana perginya para wartawan yang "dahagakan" berita?
kalau shj seorang muslim yang melakukan pembunuhan itu, pasti mendapat liputan meluas. bukan shj berita tu akan sampai ke malaysia, bahkan ke kepulauan2 kecil indonesia sana.

think

just take a while and think.
setiap hari,
mereka bergelut utk mencelikkan mata dan bangun semula sbg seorang muslim.
ttp kita.. "berjuang" utk hidup dan bangun semula sbg seorang apa?

jawapan itu, selayaknya anda sendri yang menjawabnya.

Semoga roh arwah Marwa ditempatkan dikalangan para syuhada..

renung-renung,

kata hati: terasa macam pemberita pula hari ni ya.?

Dengan NamaMu YaRahman...

rumah

rumah sy telah menjadi tempat kucing liar menjadi tidak liar.
"rehabilation center" for cats. hehe.
kucing2 datang pergi datang pergi. jarang yang kekal lama di rumah.
ada yang diberi nama handsome kerana ganayanya seperti kucing didalam cerita animasi disney cinderella, rusefer.
ada yang dipanggil sekadar coklat. macam2 lah.
rutin harian kami (erm, mama. ) adalah meberi makan kpd kucing2 ini setiap petang.
berpusing2 kadang2 tu si kucing, kelaparan, dan, exicted tgk makanan.

ironinya, rumah sy ini, tidak pernah mebela mana2 kucing secara rasmi.
kerana apa?
ayahnada sy menghidapi resdung,
tambahan, risau jika rumah "dikencing" dan "dinyahtinjakan" oleh binatang2 berbulu ini.
jadinya, its a no no place for cats, or even kittens, to enter my house.

change

but then again, people change. and so does the cat/ hehee..
rumah sy sunyi sungguh sejak sy memulakan pelajaran di intec.
jadinya, kucing2 ini shjlah yg menajdi rakan permainan, rakan bergaduh ayahanda dan bonda sy.
tp, polisi tidak dibenarkan masuk kerumah itu masih berkuatkuasa.
kucing yg dahulu bertukar ganti, kini lebih senang utk setia di rumah sy.
dan, sy memanggil kucing itu, kucing sihir. kerana bulunya yang hitam legam, macam kucing sabrina the teenage which.


pulang ke rumah dalam 3 minggu yang lalu, kucing sihir melahirkan 3 ekor anak.
yang, semstinya comel.
maka, setiap harilah mereka menajdi mainan sy.
awal2 lagi sy telah diberi syarat, "kalau kencing merata, hantar keluar".

and, i was like. alaa....
sebelum ini sudah pun disuruh utk membuang mereka, ttp sy menolak.
days passed, changed to week, alhamdulillah, berdisiplin sungguh anak2 kucing ni.
or, mungkin sebenarnya belum tahu bagaimana utk berak atau kencing.
wet kitchen yg menjadi tempat tidurnya belum dicemari dgn mana2 najis. selamat kau.

makin hari, anak2 kucing ni makin menggeramkan.
3 ekor yang berbeza sifatnya. sekor garang, sekor baik, sekor lagi buat dek.
yang si baik tu suka menyendiri. bila tiba masa adik beradiknya yg lain bermain2, dia elok je duduk dalam raga, dgn penuh sopan.
they just love to play with my skirts. dan suka duduk menyibuk kat port yang paling sibuk kat kawasan dapur tu. di kaki singki.

rasa nak marah pun tak jadi, sebab, mereka sgt comel bila duduk berkumpul macam tu. hehee... ;)

akhirnya

akhirnya satu hari,
tak semena2, cik anum menjerit dari bawah. meradang.
"ijjlal... anak kucing berak merata2!! bertepek2!!"

and at that point, i knew, this it it. the end of it.
i had to say goodbye to the kittens. all of them.

petang itu juga, sy disuruh menghantar pergi.
dgn berat hati,
sy mengambil raga merah yg sy sediakan utk mereka sbg tempat tidur,
dan perlahan2, sy mengambil sekor demi sekor kucin dan memasukkan ke dalm raga.
kucing sopan awal2 lagi sudah berada dlm raga tu, tempat kesukaannya. lagi dua ekor, berlari2, enggan diambil.

sy sbg driver, cik anum dan bonda pula dibelakang.
waktu tu, segala rasa ada.
syarat "boleh jaga selagi tak berak merata" sudah melepasi maksima.
rasanya seperti, membuang bayi di tepi tong sampah. i feel awful. really awful.
dalam pada sy drive, terasa benar sebaknya hingga menitis juga air mata sy. huhu. menangis lagi.

tinggal

dalam pada sy lah orang yg paling tak mahu mbuang anak2 kucing itu, sedar2 sy lah orang yang menghantarnya ke pasar.
tau ke macamana rasanya tu? hu..
saat melepaskan ibu kucing sihir ke tempat tinggal barunya,
kucing sihir kelihatan terpinga2. memanjang2kan lehernya, menghidu2, dan belari2 tak tentu arah. muka mmg nampak keliru habis..
sy mahu memegangnya, ttp kucing sihir menolak dan terus berlari. merajuk mungkin.

anak2 kucing pula, mengiau2 mencari ibu. sy tempatkan mereka di tempat teduh berhampiran tempat menjual ikan.
dan cepat2 sy pergi. x mahu mendengar lagi ngiauaian anak2 kucing yg agak memilukan.

kembali.

rumah kemabli sunyi. tiada lagi rengekan kucing yang meminta makanan.
mahupun gelagat2 si kecil 3 ekor bermain2 dgn skirt sy.
pagi itu cik anum kata kpd sy.
"ijjlal, sunyi pla xde kucing"
taupun. jawab sy, dalam hati.

dua hari berturut2,
sy kembali ke pasar itu, dgn harapan utk melihat2 kucing sihir dan anak2nya.

hampa.
kucing sihir, dan ketiga2 si kecik, benar2 sudah tiada.

maafkan saya..